Bracka Jesień zawsze miała problemy z ogłaszaniem terminu, kiedy impreza się odbędzie. Niby wiadomo, że chodzi o pierwszy weekend września, ale nie zawsze - i tym razem też  - wszystko było jasne. Nie dość, że lista zaproszonych browarów została opublikowana bardzo późno, to jeszcze... Bracka Jesień zmieniła nazwę! Czy Cieszyńską Jesień Piwną dotknęły jakieś dodatkowe zmiany? Czy było równie dobrze, jak poprzednimi razami?

Kolejna edycja cieszyńskiego festiwalu piwa już za nami. Chyba pierwszy raz Bracka Jesień miała konkurencję - i to od razu mocną! W Krakowie odbywał się One More Beer festiwal, choć ten akurat celuje w inną klientelę, w Łodzi Street Beer Festival, a na zachodzie Legnicki Festiwal Piwa. To tylko pokazuje, jak duże jest zapotrzebowanie na takie wydarzenia i jak kraft trafił na ulice. Pomimo konkurencji Bracka zaskoczyła liczbą nowych piw i egzotycznych wystawców - takich, którzy musieli te kilkaset kilometrów przejechać. Po raz pierwszy odkąd pamiętam aura nie jest już ciepłym latem, a faktycznym początkiem jesieni ze wszelkimi jej przejawami. Cieszyn ma jednak swoją magię, o czym po raz kolejny przekonali się Ci, którzy tu przyjechali.

Browar Fabrica RARA. Jedyny kontraktowiec na rynku, który ma cały browar tylko dla siebie. Cieszyński rzemieślnik, który za cel postawił sobie robienie ciekawych piw, macerując je z herbatami. Przede wszystkim to jednak przesympatyczni ludzie, którzy przenieśli swoje hobby do skali makro (no może mezo), ale to wciąż bardziej hobby niż biznes. 

W grudniu byłem w Cieszynie na ul. Świeżego dwa razy. Za drugim razem zostałem zaproszony przez Michała Kochaniewicza (jeden z piwowarów) na ostatnie warzenie w browarze. Quo vadis Fabrica RARA?

Pewnego wieczoru będąc w Cieszynie i sarkając na totalny brak dobrego piwa w mieście, wrzuciłem pytanie na fejsa – czy można w Cieszynie kupić ciekawe piwo? Okazało się niestety, że jedyne takie miejsce znam i bywam w nim częściej niż niejeden tubylec. Jest bowiem bardzo blisko mojej pracy, w której jestem dwa dni w tygodniu. Dzięki temu też wiem, czemu w Cieszynie jest tak wielu domowych piwowarów.

Tego wieczorka zrobiłem jeden porter – sprawdzony Grand Imperial Porter z Ambera, ale też zaprosił mnie do browaru Michał Kochaniewicz, jeden z piwowarów Fabryki Rary. Spędziłem tam o poranku więcej czasu niż mogłem, sporo się dowiedziałem i umówiłem się na warzenie piwa wkrótce. Wkrótce spore zmiany w tym bardzo nietypowym, ale jednak kontraktowcu z Cieszyna. Na razie jednak nie o tym, a o kilku piwach, które wtedy otrzymałem.

Od wielu lat 6. grudnia nie przychodzi do mnie Mikołaj, ale (kiedyś Bracki) Grand Championa. Po latach świętowania tego wydarzenia pokątnie w pijalniach Warki, udało mi się być na oficjalnej premierze piwa. Nie w Warszawie wśród VIPów, ale u samego źródełka w Browarze Zamkowym w Cieszynie.

Dziś, 6 grudnia 2016 roku, ma miejsce premiera nowego piwa uwarzonego w Browarze Zamkowym w Cieszynie. To oczywiście coroczny Grand Champion, najlepsze piwo Konkursu Piw Domowych 2016, największego konkursu dla domowych piwowarów. Spośród 360 zgłoszonych piw najlepszym zostało wybrane piwo w stylu fruit wheat beer Piotra Machowicza. Lekkie i kwaskowe piwo z dodatkiem truskawek idealnie przypomni nam upalne dni minionego lata. 

Ja serdecznie zapraszam na rozmowę z Piotrem Machowiczem, który jest także znany jako Tadzik. Tadzik, który pije i który warzy.

Wydawało mi się, że już sporo czasu minęło, od kiedy piłem dwa piwa, o których chcę dziś napisać. Wydawało mi się, że dużo wody w Olzie upłynęło, od kiedy osobiście poznałem piwowarów browaru. Fabrica RARA, która przebiła się do szerokiej świadomości piwoszy macerując piwo z herbatami, nie warzy jeszcze nawet rok! Choć piw nie było zbyt wiele i choć każdego było tyle, że nawet dla wszystkich piwoszy w województwie by nie wystarczyło, to kiedy myślę o piwach z dodatkiem herbaty, to w głowie pojawia się przede wszystkim RARA. 

Dziś zapraszam na kolejne dwa piwa, które miałem niekłamaną przyjemność wypić. Są to Haiku (stylem bazowym jest witbier) oraz Burned Forrest (stylem bazowym jest stout owsiany). Powiecie, że to nic ciekawego? Błąd. A dalej w tekście dowiecie się czemu.

Fabrica Rara, browar kontraktowy z Cieszyna, którego piwowarami są Michał Kochaniewicz i Paweł Fiedor, od początku swojego istnienia celuje w klienta, który nie boi się ani eksperymentów, ani chodzenia do sklepu z taborecikiem i głęboką kieszenią. Oba atrybuty pozwalają takiemu jegomościowi na swobodne sięganie po piwa stojące na górnej półce. 

6 grudnia od wielu lat nie kojarzy mi się przychodzącym tego dnia brodatym jegomościem, którym zwykle okazywał się być pachnący tanim alkoholem sąsiad lub wujek, ale z piwem serwowanym nam przez pogardzaną przez wielu Grupą Żywiec. Tego dnia odbywała się bowiem premiera komercyjnie uwarzonego piwa, który wygrywa - zostaje tzw. Grandchampionem - największego konkursu piw domowych w Polsce. Tak było do tego roku. Konkurs nie odbył się w zwykłym terminie, bo działo się to podczas Festiwalu Birofilia, który przestał być przez GŻ wspierany i zwyczajnie go nie było. Zmiany, które nastąpiły między Browarem Zamkowym w Cieszynie i Grupą Żywiec, dające temu pierwszemu znaczną autonomię, wpłynęły także na warzonego tam co roku Grandchampiona. Żywiec robił naszemu piwowarstwu domowemu bardzo dobrą robotę, ale (1) sam nic z tego nie miał, bo nawet promocja własnego piwa to wątpliwa, a także (2) w sumie strzelał sobie w stopę promując piwowarstwo rzemieślnicze. Działało to przez długie lata, działać przestało - smutne to, łzę ronię, ale chyba można się było spodziewać...

Siódmy Grandchampion na szczęście się pojawił i to w stylu, który jest bardzo odważny. Oto za niewielkie pieniądze można spróbować w naszym kraju, wywodzącego się z Belgii piwa flanders red ale Red Roeselare Ale, oczywiście z Cieszyna. Ja postanowiłem go skonfrontować z ikoną stylu, piwem wymiatającym, genialnym i doskonałym. Zakładałem nierówność pojedynku, lecz miałem nadzieję, że Cieszyn nie wypuści po raz kolejny bubla (dubbla). 

Bracka Jesień w 2015 roku to wydarzenie bez dwóch zdań udane. Przez dwa dni w Cieszynie działo się całkiem sporo, ludzi przewinęło się więcej niż się spodziewałem, a i samo miasto po raz kolejny sprawdziło się jako idealne na festiwale (Nowe Horyzonty, Kino na Granicy, Wakacyjne Kadry, Święto Herbaty). W takim 30 tysięcznym miasteczku, w którym przejście z jednego krańca na drugi trwa 30 minut, festiwal nie ginie, nie gubi się i zwyczajnie robi wrażenie. Na czym polega jednak cieszyński festiwal piwa? Jak się ma do innych tego typu wydarzeń? Czy Bracka sprostała podświadomym oczekiwaniom, której pojawiły się wobec niej po likwidacji żywieckich Birofilów? Dla kogo to święto?

...oraz gdy będziesz odpoczywać po piciu piwa. A także 3 rzeczy, które zrobią towarzysze nie chcąc patrzeć na Twoją pijącą twarz.

Bracka Jesień. Cieszyńskie święto piwa. W piątek i sobotę (1 i 2 września) Browar Zamkowy Cieszyn otworzy swe podwoje dla jego miłośników. Będzie można zwiedzić browar, napić się wielu piw na alei piw świata, porozmawiać z piwowarami domowymi, sprawdzić jak smakują ich wyroby czy posłuchać prelekcji związanych z piwem (mają być znani i lubiani Kopyr, Małe Piwko, Piwolucja czy Jerry Brewery oraz Dominik Szczodry - piwowar z Browaru Zamkowego).

Co jednak mają robić osoby średnio zainteresowane piwem, takie które przyjeżdżają do Cieszyna towarzysząc piwnym freakom? Czym się zająć, gdy taki towarzysz urżnie się w trupa i postanowi spędzić popołudnie lagerując swoje ciało w cieniu budynku? Gdzie udać się zanim wleje w siebie upragnione osiem piw i nie będzie w stanie stać? Co zrobić, gdy na kranie braknie ulubionego porteru, a wszystkie risy już wypróbowane? Gdzie najlepiej przewietrzyć głowę, aby móc z czystym sumieniem wrócić do radosnej konsumpcji? W których miejscach najsmaczniej wbijać swoje zęby w jadło?

Fabrica Rara to piwna inicjatywa z Cieszyna, pod którą podpisują się (na butelkach nawet dosłownie) dwaj piwowarzy domowi - Michał Kochaniewicz i Paweł Fiedor. To właśnie im przeszkodziłem w pracy wpraszając się w sobotnie przedpołudnie na zwiedzanie browaru, w którym działają oraz na rozmowę.

Przedświąteczna wizyta w zlokalizowanym na Masarykowych Sadach w Czeskim Cieszynie Sachsenbergu była nieunikniona. A to dlatego, że już od pierwszej wizyty w lipcu 2011 bardzo polubiłem to miejsce i sprzedawane tam własne piwo. Saska Kupa to niezwykle ładne i sielankowe miejsce, po - jakby nie patrzeć - mniej malowniczej części Olzy. Cudnie jest tam latem posiedzieć przed lokalem, bo kamienica rzuca przyjemny cień chroniąc przed palącym słońcem. Pysznie jest posiedzieć wewnątrz, bo panuje tam po prostu przemiła atmosfera – zimą potęgowana przez gorący piecyk. A wybór piwnych smaków powala.

Niedzielne, marcowe, prawie już letnie południe. Leniwy dzień po urodzinach Karoliny przypomniał mi, że w Cieszynie całkiem niedawno miało nastąpić otwarcie browaru restauracyjnego. Przyjaciel Internet wyjaśnia wszystko, łącznie z tym, która to ul. Świeżego, bo pięć lat studiów w Mieście Aniołów mimo wszystko nie przełożyło się znajomość każdego zaułka. Tak oto rozpoczyna się "spacer" do Cieszyńskiego Browaru Mieszczańskiego.

Mieszczący się w bardzo niepozornej kamienicy nieopodal biblioteki pedagogicznej i największego kościoła ewangelickiego w Polsce lokal restauracyjny zaskakuje swoim wnętrzem. Dwie piękne sale, jedna w klimatach barowych, druga typowo restauracyjna z wyraźnymi elementami wskazującymi na piwne zainteresowania. Stoją kufle, kadzie, mosiężny nalewak, skórzane siedziska. Browar jest bardzo elegancki. Przyczepię się do muzyki - pozostawia wiele do życzenia, bo oczywiście jest i - jak to bywa najczęściej - jest zupełnie przypadkowa, psuje to miły klimat. Szczególnie, że nawet kelner i kelnerka ubrani byli w stroje na wzór ludowych.

Najważniejsze to piwo. Zacząłem od pysznego piwa ciemnego. Wyjątkowo dobre, wyważone w smaku piwko. Nie jest ani zbyt kwaśne, ani zbyt słodkie, jak to czasem bywają piwa czarne. Spokojnie mogę powiedzieć, że idealne. Na pewno jeszcze się go napiję.

Ciemny pszeniczniak także bardzo dobry. Pewnie mógłby być ciemniejszy, ale w smaku wyśmienity. Od pewnego czasu piwa pszeniczne mi się przejadły (przepiły?), ale w tym zasmakowałem. Piękne owocowo-zbożowe zapachy i przyjemna mętność sprawiła, że szybciutko się skończyło.

Oprócz tego można się jeszcze napić marcowego (fajne piwo typu lager, jak na marcowe kolor ciut zbyt jasny, co wprawiło w zakłopotanie barmana; dla mnie taki kolor i smak mógłby mieć pils, a marcowe mogłoby mieć więcej charakteru) i pilsa (spoko, ale jakoś nie mam od dłuższego czasu smaków na jasne piwa nie mam klimatu).

Wszystkie piwa podane w pękatych kuflach z logo browaru, na podstawkach z logo browaru. Niby mała rzecz, a Cieszy(-n).