Dzisiaj zabieram Was do Poznania – miasta, które przez lata kojarzyło mi się z remontami, objazdami i permanentnym poszukiwaniem właściwego wejścia. Tym razem będzie jednak znacznie przyjemniej, bo naszym celem są poznańskie browary. A właściwie jeden z nich – Brovaria, znajdująca się w samym sercu Starego Rynku. Opowiem Wam o miejscu, które odwiedziłem po raz pierwszy ponad rok temu i do którego później wracałem przy okazji kolejnych wizyt w Poznaniu. Będzie więc trochę o samym mieście, trochę o browarze, sporo o piwie i oczywiście o tym, czy po tych wszystkich wizytach Brovaria zasłużyła na miejsce w mojej piwnej pamięci.

Baltic Porter Day minął szybko, podobnie jak szybko mija mi styczeń. Z jednej strony chciałbym się lepiej wyrabiać z tymi porterami, z drugiej niech przygoda trwa. Bo to rzeczywiście jest fajna przygoda. Miałem fantazję, by ten tekst pojawił się w okolicach BPD, ale rzeczywistość okazała się nieco ciekawsza niż siedzenie i klepanie literek na blogu. W międzyczasie przybyło kilkanaście nowych porterów na stanie i kolejne namierzyłem już swoim peryskopem. Co tym razem? Jest kilka świeżych nowości, jest kilka niezłych staroci. Kilka dużych niespodzianek. Zapraszam, to już piąty suplement Wielkiego Przeglądu Porterów.

Przedostatni przegląd tygodnia w tym roku przynosi dziewięć piw. Zbliża się czas podsumowań, zarówno kraftowych, jak i osobistych. Tymczasem przybliżę Wam piwa, które niedawno wypiłem. Co ciekawe ponad połowa z nich padła w czasie arcyciekawego lajwa Pinty. Szacunek za jakość i treść. Nieprzypadkowo też piwa Pinty zdominowały ten przegląd. Jest ich pięć. Po części wynika to z mojego kredytu zaufania dla browaru z Wieprza (wziąłem nawet witbiera, którego wielkim zwolennikiem nie jestem), a po części dlatego, że byłem w sklepiku przy browarze i się obkupiłem. Poza tym pojawia się poznańska Brovaria, kaszubski Lubrow i oławski Probus, czyli przedstawiciele tzw. browarów restauracyjnych. Pojawia się także górnofrankoński märzen z browaru Schlenkerla. Serdecznie zapraszam!