Tym razem o piwnym stylu, który poznałem na moim pierwszym festiwalu birofilia - raczej niedawno. To był całkiem nowy smak piwa, coś czego wcześniej nie miałem okazji spróbować. Odmiana. Wtedy spróbowałem piwa Blanche de Namur, a styl piwa to witbier. Dziś jednak nie o tamtym, bo od tamtego czasu poznałem tak dużo nowych rodzajów piwa, że sam Blanche... zatarł się w pamięci, ale o nowej Podróży Kormorana. Tym razem olsztyński wagabunda postanowił wyruszyć do Belgii, bo to ona jest kolebką witbierów. 

Jak udała się trzecia wyprawa Kormorana i jak smakuje taki wit?

Bardzo długo zbierałem się do opisanie wrażeń, jakie miałem po tym piwie. Poczynione naprędce notatki nie zachęcały do tego, nie motywowały... A wszystko zaczęło się od naprawdę ciekawej butelki i jednego z najciekawszych kapsli, jakie pojawiły się w mojej szufladzie (szuflada na tą, w której stoją piwa).

No właśnie, tym zachęcony nabyłem butelczynę na Birofilach. A jak smakowało?

Bardzo lubię kino. To moja bardzo duża pasja, znacznie starsza niż fascynacja piwem, górami czy rowerem. Od dziecka oglądałem filmy, wtedy na kasetach vhs, które wymieniało się na giełdzie, a tytuły na nalepkach rzadko pokrywały się z tym, co znajdowało się na magnetycznej taśmie. W owych, zamierzchłych czasach największą popularnością cieszyły się filmy akcji. Moje zainteresowanie nimi stopniowo malało na rzecz thrillerów, które obecnie uważam za swój ulubiony gatunek. Ma być mroczno, ciężko, intrygująco, przerażająco. Filmy akcji oglądam ostatnio najczęściej z politowaniem, bo to co się w nich wyprawia, to już czyste sajens fikszyn. Jednakowoż oglądam. Wielce ucieszyło mnie, że lubiany przeze mnie Robert Rodriguez (Desperado, Od zmierzchu do świtu, Oni, Sin City) złożył hołd filmom akcji klasy c i wyreżyserował Maczetę, a jeszcze bardziej zaskoczyło mnie, że włoski Browar Książęcy (Birrificio del Ducato) wypuścił piwo w stylu imperialne india pale ale (lub Double IPA) nazywającej się Machete. 

Czy Double IPA Machete będzie w czymś przypominała znane z filmów Rodrigueza fikcyjne Szczynowate Czango (Cerveza Chango)?

Mieszczący się w Bielkówku pod Gdańskiem Browar Amber, chcąc dotrzymać kroku innym browarom warzącym coraz ciekawsze piwa i jednocześnie wstrzelić w rynek piw innowacyjnych, postanowił sprofanować swój najbardziej ceniony wśród piwoszy produkt. Jest nim Grand Imperial Porter. Teraz dostępny w wersji Chili. W pamięci wciąż mam pierwszą warkę piwa peperoni, czy jak się tam nazywało pierwsze coś uwarzone w Kozlovicach, a pite w Sachsenbergu w Czeskim Cieszynie, która bardzo mi smakowała i piwo pieprzowe stamtąd - the best w kategorii piw, po których spodziewałem się najgorszego. Jak na tym tle wypadnie Grand Imperial Porter Chili?

W poprzednim roku zaczęła się w Polsce moda na odmienianie wyrażenia chmiele amerykańskie przez wszystkie przypadki. Obecny rok kontynuuję ten trend. Popularności zdobywającym wciąż wielką popularność piw w stylu American India Pale Ale pozazdrościli jej mniej intensywni bracia American Pale Ale. Był więc na jesień 2012 Shark (Kopyra & Widawa) - Ekstremalnie Chmielony Słoneczny Ale, niesamowite Pacific Pale Ale (Artezan), niezwykle smaczna Gorycz Tropików (Jan Olbracht) i nieco wcześniej dzisiejszy bohater. 

Jeśli Ale Browar nic Ci nie mówi, zapraszam. Jeśli piłaś King of Hop i chcesz porównać doznania, zapraszam. Jeśli ciekawi Cię Elvis na różowej etykiecie, zapraszam. Jeśli nie piłeś, a nie wiesz czy warto, zapraszam tym bardziej!