Kolejne browary opisane, a ciągle coś jeszcze z Pragi zalega. I to miejsce, które zrobiło na mnie fantastyczne wrażenie. Prawdopodobnie jest to efekt niesamowitej atmosfery, która wytworzyła się w czasie Mistrzostw Świata w Hokeju, którymi wtedy żyły całe Czechy. Kiedy z Mikołajem szliśmy do browaru Dva Kohouti, czeska reprezentacja skończyła spuszczać łomot Szwedom w półfinale, a Praga szalała. I właśnie w takich okolicznościach wchodzimy do lokalu.

Dziś zabieram was na nielichą pieszą wycieczkę. Na taką samą zabrali mnie Karolina i Mikołaj w piękne, wiosenne, sobotnie przedpołudnie. Celem pierwotnym był odpoczynek, a celem dodatkowym obiad w browarze, który bardzo lubią. I ja go szybko polubiłem. Tym razem totalne przedmieścia stolicy Czeskiej Republiki. Gdyby nie napis Praha na stacji kolejowej, byłbym przekonany, że jestem w miasteczku gdzieś znacznie dalej. Zapraszam do czytania!

Andělský pivovar za pierwszym razem mnie odrzucił. Wspólnie z Michałem chcieliśmy wbić tam w piątkowy wieczór, by poczuć atmosferę śródmieścia, a okazało się, ze odbywa się tam impreza zamknięta i nie można nawet wypić piwa. Nic to. W kolejny wieczór już nam się udało. Zapraszam do tego niepozornego miejsca.

Gdybym z kilkunastu odwiedzonych w maju praskich browarów miał wybrać ten jeden "naj", to wybrałbym Ládví Cobolis. Zrobił na mnie niesamowite wrażenie nie tylko poziomem piw, ale przede wszystkim tym, że był miejscem tętniącym życiem. Dam wam podsumowanie na początek - jeśli macie trochę czasu w Pradze, to jeźdźcie tam, plusów jest bardzo wiele. Minusów nie zauważyłem.

Tym razem zabieram was na dość typowe praskie osiedle, na którym - dość nietypowo dla wszystkich ludzi poza obywatelami Czeskiej Republiki - działa browar. To Minipivovar Beznoska. Browar, który z daleka wygląda, jakby był przyczepiony do pstrokato pomalowanej hali sportowej, która została z fantazją zaplanowana w latach 90. ubiegłego wieku. Pozory jednak mylą. Zapraszam!

Wiem, że to często jest zaskoczeniem dla bardzo wielu ludzi, ale fakt jest taki, że w Pradze, w obrębie granic miasta, jest blisko 70 browarów! Siedemdziesiąt! To oznacza, że można tam spędzić pełny urlop, sukcesywnie odwiedzać kolejne i nie tylko się nie nudzić, ale też nie ma konieczności żadnego odwiedzać dwukrotnie. Poprzednim razem zobaczyliście rzemieślniczy browar Sibeeria (klik!). Dziś pozostajemy w dziewiątej dzielnicy, ale Vysočany zmieniamy na Libeň. Dámy a pánové, Pivovar Kolčavka.

W czasie mojego pobytu w Pradze zdarzyło mi się odwiedzić jeden zaledwie rzemieślniczy browar bez wyszynku piwa. Próbowałem jeszcze jeden, ale okazało się, że właścicieli nie ma na miejscu, w sensie w Pradze. Całkiem nie przez przypadek ten odwiedzony jest też jednym z najbardziej znanych i docenianych w Czechach i jednym z najbardziej rozpoznawanych czeskich browarów w Europie. Dziś pokażę wam jak prezentuje się browar Sibeeria.

Rzut beretem od browaru, o którym napisałem wam poprzednio (poczytacie o nim tu!), znajduje się kolejny. Już chciałem jak człowiek pozwiedzać jakieś zabytki, a tu trach!, bach!, wpadam na Pivovar Bubeneč. W takiej sytuacji nie można oszukiwać przeznaczenia. Wszyscy miłośnicy taniego horroru wiedzą, jak się to może skończyć.

Jeśli piwowarstwo naszych południowych sąsiadów nie jest wam całkowicie obce, to z pewnością znacie nazwę Matuška. Właściwie jest to nazwisko, bo działający od 2009 roku Pivovar Matuška (w miejscowości Broumy) swą nazwę wziął od założyciela i piwowara Martina Matuški. Matuška była forpocztą piwnej rewolucji w Czeskiej Republice. Automat Matuška działa od 2022 roku w Pradze w dzielnicy Bubeneč i właśnie tam zapraszam Was na piwo!

Już od dawna marzyłem o powrocie do Pragi, do włóczenia się po ulicach i uliczkach tego jednego z najpiękniejszych miast Europy. Marzyłem o kilku dniach i oto się udało w maju. Wyjazd w środę, powrót w niedzielę. Trzy pełne dni w stolicy Czeskiej Republiki, jeden wieczór i jedno dopołudnie. Potrzebowałem tego bardzo. Udało mi się posmakować czeskiej klasyki, posiedzieć w bezpretensjonalnych knajpach, pokibicować czeskiej reprezentacji hokejowej w ich wielkim sukcesie, a przede wszystkim pochłonąć atmosferę. Trochę się działo! Dziś zabieram was nie do pierwszego browaru, jaki odwiedziłem, był bowiem trzeci, ale w nim nie byłem nigdy wcześniej. Oto Břevnovský klášterní pivovar sv. Vojtěcha.