Rekordowa katowicka bitwa piwna Beer Cup kato za nami! W czwartek 28. kwietnia piwowarzy domowi wystawili swoje piwa w stylu saison, a licznie zgromadzona publiczność oddała swoje głosy i wybrała to najlepsze. Przedostatnia bitwa pierwszej rundy bitwy odbywała się znów w Absurdalnej, która tego wieczoru zdawała się pękać w szwach. 

W szranki stanęły cztery browary domowe złożone w sumie z siedmiu piwowarów (tak licznie jeszcze nie było), a obecność na powyższym zdjęciu chłopaków z Browaru Suchy Karton nie jest przypadkiem.

Siódma bitwa piwowarów domowych Kato Beer Cup to już przedostatnia część zmagań eliminacyjnych, w których w każdym pojedynku swoje piwa przedstawiają cztery browary domowe. Zwycięzca każdej bitwy awansuje do ćwierćfinału, gdzie formuła bitwy nieco się zmienia - w każdej bitwie rywalizować ze sobą będzie dwóch pretendentów. Stawką poza różnymi nagrodami jest uwarzenie piwa w Browarze Reden. 

Tym razem w stylu saison zmierzą się ze sobą Wojciech Gębczyk – Browar Centrum, Szymon Minojć, Wojciech Krężel oraz Michał Pactwa, Darek Prostak i Bartosz Hons, którzy razem tworzą Browar “Suchy Karton”. Styl przewodni wywodzi się z Walonii, francuskojęzycznej części Belgii. W czasach, gdy nie używano chłodzenia w produkcji piwa, warzone było końcem sezonu (wiosna), aby służyło jako orzeźwienie pracującym w polu rolnikom. Im większa moc takiego piwa, tym lepiej znosiło przetrzymywanie w letnich warunkach. Saison powinien być orzeźwiający i łączyć w sobie owocowość i przyprawowy charakter. Zwykle bywa wytrawny, ale może też być nieco kwaskowy.

W teorii sobota nie była najszczęśliwszym dniem na wyjście w góry. W piątek w gronie znajomych graliśmy w Magię i Miecz (kostur mojego czarodzieja okazał się być zbyt długi dla Czarownicy, Trolla, Złodzieja, a nawet Kapłana). Przy okazji odbyła się degustacja domowych porterów bałtyckich i imperialnych stoutów. Całość sprawiła, że wstawanie o 7:00 po pójściu spać po trzeciej to jeden z najsłabszych pomysłów na jakie można wpaść. No ale słowo się rzekło, trasa ustalona, zapasy poczynione, prezent dla Magdy i Marcina (Browar Szaman) z okazji urodzenia córki spakowany... Trzeba jechać. Kierunek Wielka Rycerzowa!

Pędząc trasą S69 znów miałem nadzieję, że  nie dotknie jej żadna "dobra, zmiana", bo zawsze marzył mi się dojazd do Węgierskiej Górki w godzinkę, a nie pokonywanie samego odcinka Bielsko-Górka w czasie niewiele krótszym.

Szyndzielnia jest bez wątpienia jedną z największych atrakcji Bielska-Białej, a także bardzo popularnym celem wycieczek w Beskidzie Śląskim. Bardziej świadomy łazik górski będzie zdobywał ją od strony Bystrej Śląskiej, gdzie może jeszcze zahaczyć o sympatyczne schronisko Stefanka na Koziej Górze lub Cygańskiego Lasu (dzielnica BB), a nawet od strony zbiornika w Wapienicy. Mniej wytrawny będzie się starał podejść od strony bielskiego Dębowca (tu też jest urocze schronisko, ale nisko) ryzykując przemieszczanie się w tłumie ludzi, co ma miejsce zawsze przy dobrej pogodzie. Użytkownik sandałów, weselnych lakierek, hiper przyczepnych japonek, butów na koturnie czy obcasach zdecyduje się na wjazd linową kolejką gondolową. Dla każdego coś miłego.

Dwudziesty trzeci Wielopak to zestawienie piw dobranych przypadkowo, co zaowocowało pojawieniem się trzech bardzo dobrych piw oraz trzech, do których bym nie wrócił. Głównie nie dlatego, że były jakieś bardzo złe, ale zwyczajnie szkoda czasu na wracanie do czegoś co mnie zawiodło. Opisuję w kolejności picia, co w sumie rzadko mi się zdarza. Mamy więc rzemieślniczy Antybrowar, rzemieślniczego Glogera, który w ten sposób debiutuje na blogu (choć zdjęcia już gdzieś się u mnie pojawiły), kontraktową Fabrykę Piwa, rzemieślniczy browar Słodowy Dwór (pisałem o nim więcej przy okazji Bieszczadów rok temu), kontraktowego Birbanta oraz takowy Deer Bear.

Wbrew rozstrzałowi ocen jest bardzo ciekawie, bo trzy piwa to absolutna czołówka piw w swoim stylu. Pierwsza trójca... ekhem trójka.