Po okresie posuchy wróciłem do regularnego pisania, mam nadzieję, że u czytelników nie nastąpi przesyt, zanim przejdę do błąkania się po angielskich pubach. W międzyczasie dzieje się sporo ciekawych rzeczy, a ja będę się starał z całych sił mojej wątroby na bieżąco opisywać przelewane litry. Dziś wielopak częściowo przed urlopowy, a częściowo po-, a na dysku gnieżdżą się już kolejne paczki piw.

Dziś mamy piwo z Browaru Wrężel, jedną Babę Jagę, dwa małe piwa z Browaru Profesja, Jana Olbrachta oraz jedno z browaru Fabrica Rara.

W połowie czerwca, z okazji pewnego ważnego dla mnie wydarzenia, otrzymałem w prezencie dziesięć piw z Browaru Dukla. Mogę więc z czystym sumieniem napisać, że wpis powstał we współpracy. Współpracy z moją ciocią. Jakoś tak się przyjęło, że ludzie pytają mnie o alkohol nader często. Z jednej strony świetnie się czuję uchodząc za specjalistę, ale często pojawia się konstatacja, że to jednak alkohol, a ja postrzegany jestem jako naczelny ochlaptus. Nic to, już dawno zrobiłem z tego swój atut. No więc z pobytu w sanatorium dzwoni do mnie razu pewnego ciocia z pytaniem o to, gdzie w okolicy można kupić dobre piwo. Jako że dużo chodziłem po górach, a na lekcjach geografii nie rysowałem kutasów w zeszytach i nie kimałem na ławce, musiałem tylko odpalić mapy i sprawdzić odległość Iwonicza Zdroju od Dukli, o której od razu pomyślałem, a przez którą przejeżdżałem w ubiegłym roku. Odległość to w zasadzie żadna, w linii prostej kilka kilometrów. Ciocia wskazówkę przyjęła do wiadomości, a mnie w ramach niespodzianki dostarczyła dziesięć piw z Browaru Dukla, zakupionych jak się okazało w sympatycznej Tawernie pod Piratem (przez półtora roku nie doczekała się swego wpisu na blogu).

Dziesięciu piw nie dałbym rady wypić sam, przynajmniej za jednym posiedzeniem, a chciałem butelkami jeszcze kogoś uszczęśliwić. Oczywisty dość wybór padł na Gosię i Daniela. Sprzeciwów nie zauważyłem. Po udanym biforze w katowickich knajpach zaczął się Wielki Test Dukli.

Dwudziesty wielopak pokazuje, że z naszym kraftem nie jest wcale tak źle, jak chcieliby to widzieć niektórzy. Przypadkowo zestawione piwa prezentują całkiem wysoki poziom. Wychodzi na to, że idąc do sklepu można spokojnie, bez spinki, wybrać kilka piw, które nie wywołają grymasów na twarzy i nie spowodują refluksu, choć i takie się zdarzają. To nie jest tak, że pomijam te słabsze w swoich wpisach. Motywacja do pisania o nich jest wprawdzie niższa, bo wolę pokazywać pewne pozytywne trendy, ale i takie wkrótce pojawią się na blogu.

Dziś zapraszam ajpę, ejpę, dipę, dwie pipy i milk stouta. Będą więc Olimp, Dukla z Babą Jagą, Pracownia Piwa, Browar Kaszubski (debiut na blogu!) oraz dwurotnie Solipiwko. Zaskoczeń jest kilka.

Zapraszam na kolejną - osiemnastą już - paczkę polskich piw. Oprócz absolutnej nowości, znajdzie się tu nowość mniej absolutna, jeden powrót oraz trzy piwa, które od jakiegoś czasu kondycjonują się w czeluściach dysku twardego, ale jeszcze nie miały swoich drugich warek (nota bene nie wiadomo czy kiedykolwiek będą mieć - i nie piję wcale do ich jakości, tylko do podążania przez browary ścieżką premierowego rozwolnienia, powodującego wysyp nowości miast pracowania nad recepturami).

Możliwość sięgnięcia do szafy i wyciągnięcia archiwalnych kwitów sprawiła, że zdecydowałem się na zestaw złożony z samych IPA. Różnych, ale zawsze opartych na chmielach nowofalowych. Dziś także same browary kontraktowe. No to jedziemy - Arycbrowar i American IPA. Browar Hajer i Fiber, Browar Olimp i Panakeja, Baba Jaga i Luna oraz dwie Radugi - Kings of the Sun i Holy Mountain. Gorzko, gorzko!