Kiedy myślimy o jesieni w górach, przed oczami najczęściej pojawiają się październikowe Bieszczady. Skąpane w złocie chowającego się słońca połoniny i mieniące się lasy rozpalają wyobraźnię turysty. Nie trzeba jednak uciekać tak daleko, aby ta zmienna pora roku pozwoliła rozkoszować się pięknymi krajobrazami i namiastką rzucenia wszystkiego. Jeśli twój weekend jest tak samo krótki, jak weekend większości pracujących ludzi, wybierz góry bliższe, a też niezadeptane setkami butów trekkingowych. My w ramach umieszczania turystyki górskiej w sercu czteroipółletniej Lilianki postanowiliśmy się wybrać na Luboń Wielki. To tam przyczajony obok Rabki szczyt daje początek Beskidowi Wyspowemu ciągnącemu się do Jeziora Rożnowskiego.

Widoczne na zdjęciu schronisko to wielka atrakcja Lubonia Wielkiego. Zapraszam do zanurzenia się w kolorowy świat polskich gór oraz oczywiście dobre piwo.

Dwa dni spędzone na upajaniu się Brukselą to przede wszystkim powtarzane jak litania "no, thank you" hałaśliwym i natarczywym kelnerom, proponującym aby najbliższy posiłek spożyć właśnie w restauracji, przed którą rozlega się ich terytorium łowieckie. Powinienem oczywiście odpowiadać im "merci, je n'ai pas faim", ponieważ przeważająca część brukselczyków posługuję się językiem francuskim. Nie mogłem sobie pozwolić jednak na przejedzenie mojego wakacyjnego budżetu, bowiem cel miałem bardziej światły - przepić go. O to miało nie być trudno. Bruksela to nie tylko serce Europy, ale serce jakże piwnej Belgii. Przepływająca tędy rzeka Senne niesie w nurcie echo browarów słynących z warzenia lambików, czyli piw fermentacji spontanicznej. O tym, jak smakują prawdziwe, czystej krwi lambiki, można przekonać się praktycznie w sercu biurokratycznej hydry nienasyconej, w słynnym Browarze Cantillon w dzielnicy Anderlecht.

Kliknij dalej, a przeniesiesz się w świat najlepszego piwa, najciekawszych piwnych stylów i bardzo klimatycznych lokali.

W momencie gdy czytacie te słowa, ja spełniam jedno ze swoich marzeń. Lecę do Belgii aby poczuć na własnej skórze dokonania tamtejszego piwowarstwa. Przyjrzeć się ciekawym miastom, zwiedzić jakiś browar, napić się lambika czy piwa trapistów w ich ojczyźnie. Wiele ciekawych belgijskich piw jest oczywiście dostępnych u nas, bo skąd mógłbym wiedzieć jak bardzo są dobre? W ramach zasady "myśl globalnie, pij lokalnie" mam zamiar znaleźć kilka piw, których jeszcze nie próbowałem. Póki co na blogu trzy bardzo dobre piwa, które przywiozłem z... Węgier. Tam kosztowały naprawdę śmieszne pieniądze, ale u nas też nie są drogie, a całkowicie warte swojej ceny, bo tak różne od naszego rozumienia piwa.

Co może być lepszego po powrocie z wieczornego seansu filmowego w kinie, jeśli nie piwo? Czyż po obejrzeniu najnowszej superprodukcji World War Z najlepszym wyborem nie jest właśnie piwo, którego nazwę tłumaczymy jako "Nagła Śmierć"? Bo to właśnie oznacza Mort Subite. Film okazał się fantastyczną, apokaliptyczną wizją, gdzie ludzkość zostaje w realistyczny sposób zdziesiątkowana przez tajemniczą chorobę, której źródła poszukuje Brad Pitt. Poza mroczną opowieścią film oferuje bardzo wiele mocnych scen. Mocnych, trzymających w napięciu, nie chamsko i okrutnie brutalnych, tandetnych. O realizm w filmach nie dbam, od kiedy w prawdziwym świecie wybitni specjaliści od kilku lat debatują, czy brzoza może strącić samolot. Jest to bezcelowe.

Mój Mort Subite jest kriekiem. Chwalą się, że niby taki original, ale mam przeczucie, że oude kriek, bo jest i takowa wersja, byłby prawdziwie original. 

Co to takiego ten kriek, jak smakuje Nagła Śmierć? Na te i inne pytania odpowiedź znajdziesz w dalszej części tekstu.