Wrześniowe popołudnie, piątek po pracy, upał leje się z nieba tak jak płyn z chłodnicy tuż przed jej wymianą. Jadę na południe w stronę wychylających się gdzieniegdzie tatrzańskich szczytów. Przeładowaną Zakopiankę omijam ile tylko mogę, ale i tak dopada mnie podkrakowski ruch. Umówiłem się na zwiedzanie browaru po drodze do Zakopanego. Już zbyt długo był na mojej liście wstydu. Zapraszam do Browaru Podgórz. Jedynego browaru w Polsce, którego wysokość nad poziomem morza, na jakiej jest położony, jest powszechnie znana. 

Zakopane. Niewiele jest miejsc w Polsce, które lubię mniej. A może nawet nie ma ich w ogóle. Jest kwintesencją wszystkiego, czego fanem nie jestem - tłumów ludzi o szczególnej charakterystyce, cepelii, chciwości, ciasnoty, tandety i szyldozy. Zastanawiam się, jak doszło do tego, że tak naturalnie pięknym miejscu wydarzyło się tyle złego. Jakby ktoś celowo wszystko, co najgorsze, postanowił umieścić na niewielkiej przestrzeni jako przeciwwaga dla natury. Niemniej jednak Zakopane to wrota Tatr, najpiękniejszych polskich gór, a moje spostrzeżenia są czysto subiektywne i zwyczajnie hejterskie, bo wychodząc w góry nie trzeba szczególnie zagłębiać się w miasto. Od tego roku w Zakopanem działa miejsce, które kompletnie nie przystaje do tego, co napisałem powyżej. Browar Gwarno. Jest piękny, dopracowany, przemyślany i wystylizowany. Jest miejscem, dla którego warto odrzucić swoje uprzedzenia i ruszyć do Zakopca.

Pewnego wiosennego dnia, gdy ta pora roku była jeszcze nieco wczesna, bardziej deszczowa i nieprzyjemnie zimna, wybrałem się do Krakowa, by uzupełnić braki blogowe. W Browarze Lubicz byłem w 2015 roku. Byłem wtedy jeszcze mocno zachłyśnięty nową falą i nie szukałem w browarach klasyki, jakkolwiek by nie była zrobiona. Pamiętam, że było ok, ale nigdy nie miałem wystarczająco motywacji do napisania relacji. W 2023 potrzeby mam już inne, więc nadrabianie krakowskich zaległości zacząłem od Browaru Lubicz. Serdecznie zapraszam do Krakowa!

Bohater tego wpisu to jeden z gorętszych tematów piwowarskich 2021 roku. Oto koncernowy Browar Okocim, którego właścicielem jest międzynarodowy moloch Carlsberg, otwiera nieopodal centrum Krakowa swój browar rzemieślniczy. Po co? Dla kogo? Pomysłów było sporo, ale chyba nikt nie spodziewał się takiego efektu, jaki widzimy obecnie. Tak wspaniałego! Serdecznie zapraszam do "samowystarczalnego miasta w mieście", gdzie zlokalizowany został browar Nowa Wytwórnia.

Czasami jest tak, że jakiś browar jest rzut beretem od domu i nie składa się na jego zwiedzanie. W tym  browarze byłem kiedyś specjalnie (jakieś 30 min jazdy autem), aby kupić w sklepiku firmowym anonsowane portery. Samego browaru jednak nie udało się nawiedzić, bo covid. Udało się dość niespodziewanie. Do Tenczynka zajechaliśmy naszą nielichą ekipą wracając z walnego zjazdu PSPD w Lublinie. I to był strzał w dziesiątkę!

Co można zrobić z nagłym dniem wolnym będącym następstwem oddania się (konkretnie krwi) za tabliczki czekolady? Ano można spakować swój regenerujący się odwłok do pociągu i ruszyć na zwiedzanie browaru. Mieszkanie w Jaworznie ma ten plus, że łatwo ruszyć w każdym kierunku korzystając z kolejowego transportu zbiorowego. Tym razem wyjechałem ze Szczakowej jadąc na wschód, nie opuszczając terenów historycznej Małopolski. W Krakowie musiałem się przesiąść, ale to przecież tylko okazja do szybkiego spaceru po Starym Mieście (i uronienia łezki z Tap Housem). Kolejami Małopolskimi docieram niedługo później do stacji Węgrzce Wielkie. Tu tuż obok kolejowej magistrali oraz autostrady A4 mieści się Browar Węgrzce Wielkie.