Gdy miesiąc temu jechałem na chwilę do Warszawy, miałem tylko jeden plan. Odwiedzić jakieś miejsce, w którym jeszcze nie byłem. W ten oto sposób trafiłem do pubu położonego najbliżej od mojego hostelu - firmowej  knajpy BrewDoga. Nie miałem ze sobą aparatu, a zdjęcia robiłem - patrząc na ich jakość - moim łokciem. Wypić nie mogłem za wiele, bo chciałem być rano świeżutki jak koszule Chajzera Starszego. Nie mniej jednak miejscówka zrobiła na mnie całkiem miłe wrażenie, a ja spróbowałem czterech piw browaru, którego znałem tylko z tego, że zrobił w BrewDogu Warszawa kranoprzejęcie. Jest to okazja, by browar nieco poznać i napisać o nim. Jeśli ktoś nie zna tej inicjatywy (jak ja wcześniej), to może się zaskoczyć.

Russian imperial stout to królewski styl. Niewiele browarów jest w stanie porwać się na jego uwarzenie, bo nie każdy sprzęt jest w stanie to ugotować, sam proces bardziej czasochłonny, surowców trzeba znacznie więcej, a – przede wszystkim – czas leżakowania tak gęstego i tym samym mocnego alkoholowo piwa jest bardzo długi, co w największym stopniu podnosi koszt gotowego piwa. Potwierdzeniem tych słów niech będzie wyliczenie Piwnej Zwrotnicy, które jasno pokazuje, że w 2015 roku uwarzono w Polsce 1164 całkiem nowe piwa, a tylko 18 z nich to imperialne stouty, mimo że ludzie się o nie zabijają. Niewielka ilość nowych risów, jak w skrócie nazywa się tych mocarzy, jaka pojawiła się w ubiegłym roku i tak wywołała zupełnie niepotrzebny, dziecinny hejt kilku frustratów, którzy poczuli się oszukani, że kilka browarów wypuściło stosunkowo lekkie imperialne stouty. W moim przekonaniu, o ile mieszczą się one w szeroko przyjętych widełkach dla tego stylu, to nie ma o czym mówić – każdy robi jakiego chce, każdy jakiego chce kupuje. Dla mnie zupełną kichą jest np. wypuszczanie piw niegotowych, niedoleżakowanych – dla mnie takimi były np. tegoroczne Birbanty leżakowane w beczkach. Alkohol i klej do tapet. 

Piszę o tym w ramach koniecznego wstępu do noworocznego przeglądu piw w tym stylu. Zaczynam nim nowy rok na blogu podobnie jak zaczynałem rok 2015 (klik). Podobnie jak w zeszłym roku dobór piw jest zupełnie przypadkowy – są więc risy z Ameryki, są i z Polski, jest mleczny imperial stout domowy (z tego samego domowego browaru co w ubiegłym roku), są przedstawiciele potężni i doświadczeni jak Sandor Clegane, którzy zetrą się z lekkimi naturszczykami pokroju Aryi Stark, rzutem na taśmę trafił do zestawienia belgijski imperial, są nowofalowe chmiele, jest nawet jeden leżakowany w beczce. Ostatecznym celem nie było porównanie tych piw między sobą, ale nie ukrywam, że kilka pojedynków może być ciekawych.

Rok 2014 został przez wielu nieformalnie ochrzczony rokiem wędzonek. Rzeczywiście pojawiło się kilka świetnych piw wędzonych, a często interpretowane przez naszych piwowarów piwo grodziskie daje nadzieję, że piwa wędzone będą regularnie pojawiać się na rynku. Świetnym pomysłem wydaje się być kombinowanie ze słodem wędzonym w stylach, gdzie zwyczajowo (i stylowo) on się nie pojawia. Jeszcze lepiej brzmi, kiedy podwędzone zostanie piwo, które idealnie nadaje się na zimowe warunki. I pomimo tego, że zimna zniknęła nagle, w ciągu jednego dnia stopił się cały śnieg, a aura przypomina bardziej przedwiośnie, to porter bałtycki jest zawsze dobrym rozwiązaniem. Wędzone mocne piwo wydaje się być marzeniem miłośnika piwa. W moje łapki wpadły trzy takowe.

Nawet najbardziej wytrawny turysta górski ma takie chwile, gdy nie chce mu się zdobywać szczytów, przedzierać przez ostępy, torować sobie drogi maczetą, odmrażać stóp... Po prostu mu się nie chce. Jak już będę wytrawny, to dam znać jak to jest. Póki co jestem półsłodki i też mi się nie chciało. Na swoją obronę mam tylko to, że innym nie chciało się bardziej, a ja nie byłem kierowcą. Nadszedł więc dzień, gdy dzielna drużyna postanowiła (po raz kolejny, bo już wcześniej próbowaliśmy, ale nie wyszło) zdobyć Zamek Chojnik w Sobieszowie, a następnie spenetrować starożytną kopalnię mithrilu (lub czegoś podobnego) w Kowarach. Oczywiście spakowaliśmy piwo, bo w innym wypadku nie zanudzałbym swoją podróżą. Pasy zapięte? Można ruszać!

Fellowship of the beer