Trudno mi sobie wyobrazić gorszą pogodą na łażenie po górach i robienie tam zdjęć niż jest obecnie. Nawet jak zaświeci słońce, to może się co najwyżej mienić w szaroburych drzewach, pierwszych pąkach bazi, czarno-brudnych płatach zamarzniętych kup śniegu i połyskującym błocie. Ja na szczęście zamknę oczy i przypomnę sobie zaśnieżone Bieszczady dwa tygodnie temu, ale aparat gdy zamknie przesłonę, to nic nie widzi. W niedzielę warunki były nie najgorsze za sprawą dużej przejrzystości powietrza, ale ogólne roztopy skutecznie zniechęciły mnie do pstrykania. Nie zniechęciły za to rzeszy ludzi, którzy masowo postanowili wdrapać się na bliską Bielsku-Białej Magurkę Wilkowicką i spożyć co nieco w tamtejszym schronisku.

Wszystko się zmieniło, gdy wyciągnąłem piwo, które zabrałem ze sobą w ten dzień w góry. Piwo nietuzinkowe, wywołujące drżenie serca i ślinotok. Spakowałem bowiem Imperium Prunum i dziś na nie właśnie zapraszam. Warto!