Haandbryggeriet to norweski mikrobrowar znajdujący się w Drammen, liczącym ponad sześćdziesiąt tysięcy mieszkańców mieście, rzut beretem na południe od Oslo. Haandbryggeriet to ni mniej ni więcej Browar Ręczny. Prawdziwy rzemieślnik w kraju, który z produkcji piwa nie słynie. Dzięki mieszkającej właśnie w Norwegii, kraju kwitnących fiordów, towarzyskich fieldów oraz smakowitych Lofotów, Kindze przyjechały do mnie w krótkim odstępie czasu dwa piękne prezenty. Prawdziwie kraftowy, ręcznie przywieziony prezent.

Gdy piszę te słowa, nie minęło jeszcze 12 godzin od otwarcia nowego multitapu w Katowicach. Właściciel katowickich Fanaberii oraz sklepu z piwami regionalnymi przy ul. Mariackiej już od kilku lat planował otwarcie pubu i w końcu się udało. Absurdalna, która otworzyła swoje podwoje w wieczór pierwszego dnia astronomicznej wiosny, jest zlokalizowana iście doskonale - to róg Dworcowej i Dyrekcyjnej - na przeciw starego dworca. Biegnąc na Mariacką masz więc po drodze, a jeśli przesiadasz się w Katosach i masz godzinę do pociągu, to do Absurdalnej masz tak samo blisko jak do Małpy.

Koleżanka z Oblężonego Miasta pracująca w krakowskim Tap House to dobra motywacja, aby odwiedzić miasto smogu i maczet. Gdy jeszcze okazało się, że tego dnia odbędzie się mikro kranoprzejęcie "polsko-belgijskiego" browaru Gzub, to chęć ta znacznie urosła. 

Nie zmógł mnie nawet brak siedzących miejsc w busie relacji Sosnowieś -> Kraków, który tylko do Dąbrowy jechał nieco ponad pół godziny. Nie ma jak zdjąć kurtki, między nogami plecak, bo przecież nie ma przestrzeni, aby trzymać go w miejscu do tego przeznaczonym. Nawet jakbym zdjął kurtkę, to nie miałbym jej gdzie położyć, bo cały bus został zaanektowany przez grupę zorganizowaną (tu chętnie napisałbym kilka słów o tej wycieczce, ale niestety dogryzanie grupom defaworyzowanym to u nas faux pas i nawet ja tego nie uczynię publicznie, pedagogom nie wypada; chętnie rozwinę myśl w cztery oczy). Po plecach cieknie pot, bo kierowca grzeje jak powalony, a z nieszczelnego okna na dachu wciąż coś kapie. Dzieci drą ryje. Opiekunki siadły jak najdalej od nich mogły. Uratowały mnie słuchawki, ale co chwilę miła starsza pani szarpała mnie za rękę pytając "ile jest?" (Polska przegrała z "Katarem" /a właściwie swoistym połączeniem francy, kiły, kaszlu, anginy i tyfusa skompletowanych przez katarskich miliarderów/. Na taki Katar nie ma lekarstwa).

Wieczór zapowiadał się obiecująco, mimo że nie mogłem siedzieć zbyt długo. Starość nie radość, a komunikacja również. 

Już myślałem, że mój plan porównania dwóch piw w stylu Saison IPA legnie w gruzach, ale okazało się, że fartem, szczęśliwym trafem, fuksem i psim swędem jednocześnie wszedłem w posiadanie tego piwa, które spisałem już na straty. Piwa, które początkowo miało być niebotycznie gorzkim (100IBU) klasztornym IPA, ale się AleBrowarowi nie udało i zostało przechrzczone na saison IPA (60 IBU). Pomysł zestawienia obu pojawił się w mojej głowie, gdy na półce najfajniejszego sklepu z piwem (Katowice, ul. Mariacka 3 <- jakby ktoś jeszcze nie wiedział) ujrzałem (i od razu zakupiłem) piwo India Saison, które na pierwszy rzut oka wygląda jako piwo norweskiego browaru rzemieślniczego Nogne Ø, a okazało się piwem uwarzonym u nich w Norwegii, ale w kolaboracji z australijskim browarem Bridge Road Brewers.

Porównam je oczywiście z Golden Monkiem, cudownie ocalałym z paszczy rozszalałych piwnych rewolucjonistów. 

Saison IPA? Jeśli brzmi to dla Ciebie kosmicznie, to koniecznie zapraszam do czytania.