Witaj Wielopaku, dawno cię nie było na blogu. Tak jak się spodziewałem, nagromadzenie tematycznych wpisów sprawiło, że nie miałem ochoty zabierać się za pisanie ciebie - wrażeń ze spożycia kilku przypadkowych piw z różnych browarów. Niemniej jednak przychodzi taki moment, że mam trochę mniej czasu, a przygotowanie ciebie pochłania go mniej. Spokojnie, będę do ciebie jeszcze wracał, ale z pewnością zdążysz za mną zatęsknić. 

Dziś w Wielopaku nr 37 jest różnorodnie i ciekawie. Wreszcie piłem Dybuka z Browaru Golem, wypiłem Rauchbier z Kuźni Piwowarów Browaru Jan Olbracht, 16° Rye Smoked IPA z ReCraftu, dwie nowości od Deer Bear oraz ostatniego Piotrka z bagien także od Olbrachta. Jeśli chodzi o te piwa, to najbardziej zaskoczony byłem ja sam.

Słowo się rzekło, Wielopak u blogu. Środa to cotygodniowe przesilenie, które ja do końca stycznia spędzam w Cieszynie. Obowiązki zawodowe gonią mnie tam we wtorkowe popołudnie, a kolejnego dnia jestem już w Jaworznie w drugiej pracy. W międzyczasie znajduję nieco siły, by skrobnąć to i owo.

Kolejna piwna paczka jest bardzo zróżnicowana. Klasyka i nowoczesność. Jest tu piwo w stylu gotlandsdricka (nie pierwsze na blogu), jest amerykański pils, jest nowofalowe gose, klasyczny czeski pilsner, pale ale z dodatkiem polskiego chmielu oraz american india pale ale.

Szybko mija ostatni letni i pierwszy jesienny miesiąc, gdy jest co robić. Końcem września znacznie przyśpieszają sprawy zawodowe, które będą walczyć w mojej głowie o poświęcany im czas, a i w piwie pisać jest o czym. Do końca roku chciałbym odwiedzić jeszcze browary: Piekarnia Piwa, Antybrowar, Browar Jana, Browar na Jurze, Browar Wąsosz, Browar Watra, Browar Zadyma, a może jeszcze coś przy okazji wyjazdu do Rabki. Na blogu pojawią się jeszcze dwa browary z Sudetów, kilka z Anglii, szczyty kraftu i wielopaki. Dzieje się dużo. Zapraszam do krótkiego podsumowania mojego wrześniowego alkoholizmu i wyboru piwa miesiąca.

W ramach systematycznego odwlekania powrotu do Anglii, zdjęć, wspomnień i tamtejszych piw, zapraszam na kolejny Wielopak. Korzystam z czasu na pisanie jak tylko mogę, ponieważ wiem, że on zaraz może się skończyć. Motywuje mnie jednak to, że tematów jest mnóstwo i regularnie przybywają. 

Kolejny wykopaliskowy Wielopak składa się z piw takich browarów jak: Tattooed Beer, Birbant, Raduga, Jan OlbrachtRzemieślniczy, Setka i Piwoteka.

Przy poprzednim Wielopaku "pochwaliłem się", że mógłbym takie paczki wrzucać na bloga co tydzień. I co? Okazuje się, że od poprzedniego mijają właśnie dwa miesiące. Na szczęście wszystko można wytłumaczyć brakiem czasu i intensywnymi wakacjami. Nawet bez zrzucania zdjęć z karty aparatu mam wypite trzy Wielopaki, które tylko czekają na ubranie w słowa i wystrojenie w fotoszopa. No ale są jeszcze browary, które ostatnio licznie odwiedzałem, góry na których piwnie szczytowałem i brytyjskie puby. Postaram się jednak przygotować co tydzień paczkę, aby piwa, które się tam pojawiają, nie były tylko ulotnym wspomnieniem.

Dziś browar Faktoria, Inne Beczki, Wąsosz (wreszcie znalazłem zdjęcia tego piwa!), Golem, Jan Olbracht (rzemieślniczy) i Waszczukowe. Myślicie, że do czegoś warto będzie wrócić?

Browar Rzemieślniczy Jan Olbracht nie zasypuje gruszek w popiele, a raczej agrest i jeżyny w dzikich drożdżach. 2015 rok był początkiem serii Piotrka z Bagien, który przyniósł wiele ciekawych piw. Teraz pojawia się petarda - dwa piwa z dodatkiem owoców refermentowane przy użyciu szczepu brettanomyces bruxellensis, typowych dla belgijskich lambiców. Piwo najpierw jest fermentowane przy użyciu zwykłych drożdży piwowarskich, a następnie poddawane drugiej fermentacji dzikusami. W dolinie rzeki Senne brettanomyces bruxellensis występują naturalnie, żyją sobie w beczkach, w których leżakuje piwo - np. wspomniany lambic poddany wcześniej fermentacji spontanicznej.

Dwie nowe propozycje Browaru Rzemieślniczego Jan Olbracht to Funky Wild Fruit Agrest i Funky Wild Fruit Jeżyna. Uwaga! To nie są słodkawe owocowe soczki dla zwykłych ludzi. To zdecydowanie smaki dla koneserów piw nietypowych. Czyż nie wyglądają pięknie?

Czas spędzany w pociągu lub w oczekiwaniu na spóźnioną jedynie 40 minut* chlubę polskiego kolejnictwa zwaną Intercity, to przestrzeń na zanurzenie się w pełzającej mgle wspomnień. Pijąc pyszną małą czarną w kawiarni, która nijak nie pasuje do sosnowieckiego dworca, słuchając jazzowych evergreenów w wykonaniu Michaela Buble, skłaniam się ku otulonym bielą i zmrożonym Bieszczadom, a szczególnie ciepło myślę o Schronisku pod Małą Rawką. Kończąca się zima, nijak mająca się do pory roku, którą pamiętam z idealizowanego dzieciństwa, tym bardziej sprawia, że wspomnienia są nachalne. Chciałbym znów wbić buty w puszysty śnieg, poślizgnąć się na wychodzonej ścieżce, ścisnąć dupolot udami, chłonąć panoramę uśpionych połonin. Szczególnie chciałbym jednak znów posiedzieć w cieple najlepszego miejsca noclegowego w Bieszczadach.

W bieżącym roku Browar Jan Olbracht z Piotrkowa Trybunalskiego przypuścił zmasowany atak na podniebienia i gardła fanów lepszego piwa w naszym kraju. Warzą tu swoje piwa panowie z Kraftwerku oraz Piwoteki, a w ramach własnej twórczości nowofalowej browar wprowadził linię piw o wspólnej nazwie - Piotrek z Bagien. Z racji braku innego pomysłu uporządkowałem wypite ramach tej serii piwa alfabetycznie, a na koniec pozostawiłem jedno piwo, które tu już było. Są więc kolejno: American Amber Ale, Belgian Blond Ale, Belgian IPA, Brown IPA, Summer Ale i American IPA. Jedynym piwem nierewolucyjnym jest więc belgijski blond i najciekawsze jest, jak sobie dał radę w starciu ze wszechobecnymi chmielami zza wielkiej słonej wody.