Zapraszam na wirtualną wycieczkę do Browaru Profesja, który skradł nasze serca w czasie ostatnich wakacji. Browar raczy nas swoimi piwami od 2015 roku, kiedy to pierwsze etykiety z krasnoludami pojawiły się na rynku. Uchodzi za solidny, pomysłowy i płodny - jednym z pierwszych piw było wszak wędzone berliner weisse. Browar to budynek, sprzęt do produkcji piwa oraz samo piwo. Ale też przede wszystkim ludzie. My mieliśmy to szczęście, że po Profesji oprowadzał nas Przemysław Leszczyński - piwowar i technolog wrocławskiego browaru. Poprzez swoją pasję pokazał nam prawdziwą duszę tego miejsca. Nie wiedział, że w środku sierpnia zostanie Św. Mikołajem. Zobacz jak!

Trzydziesty pierwszy Wielopak przypadł na dwa dni przed urodzinami bloga. Takie zestawianie piw jeszcze mi się nie znudziło i wydaje się świetnym sposobem na bieżące opisywanie wypitych trunków. O ile pisze się na bieżąco rzecz jasna. Dzisiejszy wpis nie dotyczy jakichś bardzo świeżych piw, ale też nie jest to archeologia piwa, którą niedawno uprawiałem. 

Jest tu jedno piwo ze świętochłowickiego ReCraftu, wrocławskiej Profesji, Baby Yagi, dwa piwa łódzkiego Antybrowaru oraz jedno piwo Pinty (choć de facto z Japonii). Jest tu coś wybitnie słabego?

Nagroda za najlepsze piwo miesiąca nie umarła, przeszła w wakacyjny stan hibernacji. W czerwcu nie było czego podsumowywać, bowiem ukazał się jeden wpis, w którym opisywałem rynkowe piwa. Lipiec i sierpień przyniosły za to masę podróży, wyjazdów w góry i wszystkich innych, które starałem się w miarę na bieżąco wam przedstawiać. We wrześniu "roztopiłem się bezmyślnie w otoczeniu" i postanowiłem wybrać najlepsze piwo ostatnich miesięcy. Nazwałem to Wakacje 2016 i tak jest dobrze.

Po okresie posuchy wróciłem do regularnego pisania, mam nadzieję, że u czytelników nie nastąpi przesyt, zanim przejdę do błąkania się po angielskich pubach. W międzyczasie dzieje się sporo ciekawych rzeczy, a ja będę się starał z całych sił mojej wątroby na bieżąco opisywać przelewane litry. Dziś wielopak częściowo przed urlopowy, a częściowo po-, a na dysku gnieżdżą się już kolejne paczki piw.

Dziś mamy piwo z Browaru Wrężel, jedną Babę Jagę, dwa małe piwa z Browaru Profesja, Jana Olbrachta oraz jedno z browaru Fabrica Rara.

Po raz pierwszy na Piwnych Podróżach wybieram piwo miesiąca! Szaleństwo! Każdy miesiąc piwnego podróżowania będzie kończył się przeglądem wypitych piw, a następnie będę wybierał trzy najlepsze z nich, a w sporadycznych przypadkach wyróżniał inne, które na to zasługują. Z tego, bądź innego powodu.

Skąd ten pomysł? Jeszcze do niedawna wybór piwa miesiąca byłby trudny. Po pierwsze musiałbym dokładnie podsumowywać, co wypiłem - nie potrafię (nie mam czasu) na bieżąco prowadzić jakiegokolwiek dziennika piwnego (browarbiz to padaka, ratebeer mi się ciągle wylogowuje w komórce, a tego ostatniego przestałem używać po kilku piwach, jak się okazał, że nie ma ich w bazie). Źródłem informacji o spożytych piwach jest karta pamięci aparatu i krótkie notatki na telefonie, tudzież bezpośrednio na kompie, bowiem 95% piw i tak piję w domu. Po drugie część piw już opisałem, a część jeszcze czeka na swoją kolej - tak, stanowczo za dużo piję, a za mało piszę bloga (i to znów przy założeniu, że nie upadlam się produkując wpisy o jednym piwie) i tu znów kłania się czas, bo pomysłów jest dużo. 

Teraz jest nieco łatwiej - jakiś czas temu wprowadziłem oceny piw. Pod uwagę będę więc brał wszystkie oceny piw, które pojawiły się w danym miesiącu. Z jednej strony ograniczam się tylko do tego, co opisałem, z drugiej i tak nie jestem w stanie wypić wszystkiego. Nikt nie jest. Ja na swoją obronę mam tylko to, że piję całe piwo, nie jakieś śladowe kiperskie próbki, dzięki czemu wiem, jak piwo smakuje od początku do końca. 

W dzisiejszym wielopaku jest różnie. Jednym piwem jestem totalnie rozczarowany, szczególnie że zbierało dosyć pozytywne recenzje. Dwa piwa okazały się do bólu przeciętne, zupełnie niczym się nie wyróżniły, ale biorąc pod uwagę browary, które je wypuściły pozostaje niedosyt. Dwa z opisywanych dziś piw zachwyciły mnie totalnie, a jedno było tego blisko. Za jeden z tych zachwytów dziękuję osobie, która piwo mi poleciła, bo sam bym się na nie nie zdecydował. Wniosek? Słuchać uważnie innych.


Dziś mamy rzemieślników (rzemieślniczych) z Widawy i Profesji oraz rzemieślników (kontraktowych) z Radugi, Pinty, Piwoteki i Kraftwerka w kooperacji z fińskim Humalove.

Zapraszam na trzynasty wielopak. Wydawać by się mogło, że będzie pechowy, a okazał się całkiem szczęśliwy. Mamy jedno piwo kooperacyjne kontraktowego Kraftwerka i Wąsosza (nieoceniony wkład piwowarski /i korektorski/ Marcina Ostajewskiego), jedno wrocławskiego Browaru Profesja oraz aż cztery piwa z piotrkowskiego Jana Olbrachta. Trzy z nich to seria Piotrka z Bagien. Warto sprawdzić, jak prezentują się poszczególne piwa, bo większość z nich stoi jeszcze na półkach specjalistycznych sklepów.

Dosyć szybko zapraszam na kolejny wielopak, a co najmniej trzy kiszą się w przygotowaniu. Tak to jest, gdy ma się nieco więcej czasu na wyskoki na piwo. Tym razem praktycznie za jednym wyjściem do pubu uzbierałem materiał na cały wpis. Praktycznie, bowiem jedno piwo piłem już jakiś czas temu, ale bardzo mi smakowało, więc szkoda byłoby go nie wspomnieć. To wyjątkowo smakowity wielopak. Świeży i soczysty.