Czasami bywa tak, że góra jest bardzo niska, a mimo to staje się turystyczną atrakcją. Położony w części Beskidu Małego, zwanej Grupą Kocierza, Żar jest nią z kilku powodów. Dla nas stał się kuszący z uwagi na biegnącą na szczyt drogę asfaltową, która miała umożliwić wtoczenie tam jedenastokilowego (tara) bolidu Hanny. To miało pozwolić jej na zdobycie już drugiej góry w 32 dniowym życiu (pierwszą była Hala Boracza). Dla mnie była to dobra okazja, do szczytowania z czymś smacznym. Całkiem przypadkowo wylosowałem z lodówki - jak się okazało - rzecz niebanalną.

Po okresie posuchy wróciłem do regularnego pisania, mam nadzieję, że u czytelników nie nastąpi przesyt, zanim przejdę do błąkania się po angielskich pubach. W międzyczasie dzieje się sporo ciekawych rzeczy, a ja będę się starał z całych sił mojej wątroby na bieżąco opisywać przelewane litry. Dziś wielopak częściowo przed urlopowy, a częściowo po-, a na dysku gnieżdżą się już kolejne paczki piw.

Dziś mamy piwo z Browaru Wrężel, jedną Babę Jagę, dwa małe piwa z Browaru Profesja, Jana Olbrachta oraz jedno z browaru Fabrica Rara.

Toruń niezmiennie kojarzył mi się z wycieczką nad morze, jaką w czasie studiów urządziliśmy sobie na początku ostatniego roku akademickiego. W trzy osoby zapakowaliśmy się do Seicento i zamiast na zajęcia pojechaliśmy nad morze. Byliśmy w Malborku, Gdańsku, na Westerplatte, w Krynicy Morskiej, a w drodze powrotnej zaliczaliśmy średniowieczne zamki, ale też inne ciekawe miejsca - w tym Toruń. Do tegorocznych wakacji byłem tam tylko raz i bardzo chciałem wrócić - także ze względów piwnych. Przecież w Toruniu mieści się Browar Staromiejski Jan Olbracht, który serca piwoszy w kraju podbił swoim piwem pszenicznym - Śmietanką Toruńską. Dał się też poznać jako przyjazny piwowarom domowym, którzy warzyli tam swoje piwa (Piotr Kucharski uwarzył Posła z Albionu, Bartek Nowak świetną Czarcią Krew i fajną Bitwę o Anglię (klik!), Bartłomiej Łyczak Kochanicę Olbrachta, a Łukasz Szynkiewicz Gorączkę Czarnego Złota). Przyznacie, że to dobre powody, aby zajrzeć do browaru i posmakować specjałów w cieniu zabytkowych kamienic...

Zapraszam na trzynasty wielopak. Wydawać by się mogło, że będzie pechowy, a okazał się całkiem szczęśliwy. Mamy jedno piwo kooperacyjne kontraktowego Kraftwerka i Wąsosza (nieoceniony wkład piwowarski /i korektorski/ Marcina Ostajewskiego), jedno wrocławskiego Browaru Profesja oraz aż cztery piwa z piotrkowskiego Jana Olbrachta. Trzy z nich to seria Piotrka z Bagien. Warto sprawdzić, jak prezentują się poszczególne piwa, bo większość z nich stoi jeszcze na półkach specjalistycznych sklepów.

Tym razem zapraszam na mieszany sześciopak, w którego galimatiasie zagnieździły się cztery nowości, jedno nienowe już piwo, którego jeszcze nie miałem przyjemności (to nieprzypadkowy zwrot językowy) próbować i jedno piwo warzone na zamówienie dla restauracji, ale co ciekawe jest to AIPA. Okazuje się, że to już moja siódma paczka z piwem różnorakim i muszę zacząć je numerować, choćby dla samego siebie. Dlaczego? Otóż - myśląc o tym wpisie - znalazłem dwa foldery z jeszcze nieopublikowanymi wpisami dotyczącymi różnych piw. Dwa - dwanaście nieopisanych piw, tak suchych, że nawet jeśli ktoś jeszcze je ma, to już na pewno po terminie. Dla porządku i własnego spokoju muszę sobie tym paczkom nadawać numery. Piwa poukładałem w kolejności picia.

Z okazji dnia dziecka zapraszam wszystkich hop-headów, którzy pielęgnują w sobie wewnętrzne piwne dziecko, na klasyczny już w piwnej blogosferze sześciopak. Tym razem piwa gorzkie, bo to właśnie piwo ma być pełne goryczy, a nie życie. Mamy tu więc american india pale ale, imperial india pale ale oraz american pale ale. Nudno? Tylko na pierwszy rzut oka, bo mimo sporego nasycenia rynku tymi stylami, dzisiejsze piwa okazały się być nadzwyczaj dobre. Wyjątek ino jedyn, ale to wszak potwierdza regułę. Mamy więc piwo z "nowego" Artezana, "nowego" Olbrachta oraz kontrakty - Trzech Kumpli (Trzy Korony), Kraftwerk (Reden), Birbant (Witnica) i debiutujący Hajer (znów Reden).

Może tym razem bez przydługich wstępów. Po niemałej przerwie i opróżnianiu zapasów poszedłem do sklepu i kupiłem sześć piw. Sześciu rasowych czarnuchów. Bałem się, że kilku już nie będzie, ale na szczęście dopadłem to, na czym zależało mi najbardziej. Dzisiejszy wpis będzie zawierał więc podsumowanie czarnożłopania. Znalazły się tu kooperacyjny Thor, Czarna Pitch, Hoppy Birthday, Rogaty, Lost Weekend oraz Licho Nie Śpi. Przyznacie, że to całkiem srogie i obiecujące zestawienie. Właściwie nie ma tu słabego piwa.

Poniedziałek, 9 czerwca. Od 6 rano nie da się spać, żar leje się z nieba. To świetnie, bo poranna kawa z widokiem na Sudety nastraja bardzo pozytywnie. Część ekipy zmęczona wczorajszymi górami potrzebuje odpoczynku, więc pada hasło: „na Śnieżkę idziemy jutro”. Szybko wymyśliłem, aby poświęcić ten dzień na wizytę w niedalekim Harrachovie. Można będzie zobaczyć skocznię, odwiedzić browar restauracyjny i wypełnić lodówkę tanim, czeskim piwem. Jeśli sądzicie, że pojawiła się choćby jedna wątpliwość, to źle sądzicie. Kogut nie zdążył zapiać trzy razy (de facto w ogóle nie piał), a wiatr już chłodził mój zimny łokieć w drodze na zachód Europy. 

Kolaboracja to modne słowo w (nie tylko) naszym środowisku piwnym. Mimo że nie podoba mi się samo w sobie, bo przecież jest piękny jego odpowiednik - współpraca - bez ujemnego nacechowania, to po kolaboracji Tomasza Kopyry i Browaru Widawa nie musieliśmy długo czekać na kolejne. Bitwa o Anglię to współpraca toruńskiego Browaru Staromiejskiego Jan Olbracht i Bartosza Nowaka, piwowara domowego i blogera.