"Kiedy piwo szumi w głowie,

a cały świat nabiera treści,

wtedy chętniej słucha człowiek

morskich opowieści"

Do napisania tego tekstu zainspirowały mnie fantastyczne - dosłownie i w przenośni - etykiety piw Browaru Probus z Oławy. Musicie tu wiedzieć, że od dziecka jestem fanem literatury science-fiction rozumianej dość szeroko. Kiedy kupowałem piwo w browarze, a potem jeszcze otrzymałem przesyłkę z kolejnymi, byłem w szoku, jak pięknie zaprojektowane są etykiety. Świetna kreska, koncepcja, kolory, fonty. Przede wszystkim jednak zauroczyły mnie tzw. "morskie opowieści". W tym przypadku nutka fantastyki naukowej. "Morskimi opowieściami" są w środowisku beer geeków nazywane historyjki umieszczane na kontretykietach. Czasem traktują o piwie, czasem są historią stylu, odnoszą się do jakiegoś miejsca lub wydarzenia. Sporadycznie są zwyczajnie głupie, najczęściej dość neutralne, ale rzadko są osobną wartością. Te z Browaru Probus są przednie, ale nie są jedynym przypadkiem w naszym krafcie, gdzie browar wznosi się na wyżyny copywritingu. Dziś o najciekawszych "morskich opowieściach" w polskim piwowarstwie rzemieślniczym.

Browar Fabrica RARA. Jedyny kontraktowiec na rynku, który ma cały browar tylko dla siebie. Cieszyński rzemieślnik, który za cel postawił sobie robienie ciekawych piw, macerując je z herbatami. Przede wszystkim to jednak przesympatyczni ludzie, którzy przenieśli swoje hobby do skali makro (no może mezo), ale to wciąż bardziej hobby niż biznes. 

W grudniu byłem w Cieszynie na ul. Świeżego dwa razy. Za drugim razem zostałem zaproszony przez Michała Kochaniewicza (jeden z piwowarów) na ostatnie warzenie w browarze. Quo vadis Fabrica RARA?

Pewnego wieczoru będąc w Cieszynie i sarkając na totalny brak dobrego piwa w mieście, wrzuciłem pytanie na fejsa – czy można w Cieszynie kupić ciekawe piwo? Okazało się niestety, że jedyne takie miejsce znam i bywam w nim częściej niż niejeden tubylec. Jest bowiem bardzo blisko mojej pracy, w której jestem dwa dni w tygodniu. Dzięki temu też wiem, czemu w Cieszynie jest tak wielu domowych piwowarów.

Tego wieczorka zrobiłem jeden porter – sprawdzony Grand Imperial Porter z Ambera, ale też zaprosił mnie do browaru Michał Kochaniewicz, jeden z piwowarów Fabryki Rary. Spędziłem tam o poranku więcej czasu niż mogłem, sporo się dowiedziałem i umówiłem się na warzenie piwa wkrótce. Wkrótce spore zmiany w tym bardzo nietypowym, ale jednak kontraktowcu z Cieszyna. Na razie jednak nie o tym, a o kilku piwach, które wtedy otrzymałem.

Bardzo lubię przeglądać na zaprzyjaźnionych blogach relacje z wyjść do knajp. Z przyjemnością czytam opisy degustacji oraz refleksje około pubowe. Sam mam z tym ogromny problem. O ile jeszcze piszę o nowej knajpie, to wrzucenie na koniec wrażeń z wypitych piw jest dla mnie naturalne. Trudniej mi jednak grzebać po różnych historycznych zdjęciach rozsianych po różnych katalogach i komponować z tego spójny wpis. Niemniej jednak postanowiłem powalczyć z zapominaniem o wielu ciekawych piwach i zestawić ostatnie degustacje w jednym zbiorczym wpisie.

To w sumie tylko dwa wyjścia do knajp, które zostały rozdzielone niezwykle pracowitą środą. We wtorek byliśmy z Jarkiem, zatwardziałym miłośnikiem puszkowego Żubra, w Upojonych i Absurdalnej. W czwartek wybraliśmy się z Marcinem i Magdą do bielskich Cafe Pigal i Środka. W sumie to dwanaście piw, bo szczęśliwie wszystko mogę pić z Gosią na pół. To rozwiązanie ostateczne. W toku obrabiania wpisu wyszło na jaw, że brakuje zdjęcia jednego piwa, które w dodatku mi smakowało - a to prawdopodobnie z tego powodu, że pieniło się ponad miarę i przyszło do stolika później...

Po okresie posuchy wróciłem do regularnego pisania, mam nadzieję, że u czytelników nie nastąpi przesyt, zanim przejdę do błąkania się po angielskich pubach. W międzyczasie dzieje się sporo ciekawych rzeczy, a ja będę się starał z całych sił mojej wątroby na bieżąco opisywać przelewane litry. Dziś wielopak częściowo przed urlopowy, a częściowo po-, a na dysku gnieżdżą się już kolejne paczki piw.

Dziś mamy piwo z Browaru Wrężel, jedną Babę Jagę, dwa małe piwa z Browaru Profesja, Jana Olbrachta oraz jedno z browaru Fabrica Rara.

W tamtym miesiącu po raz pierwszy w historii bloga przyznałem tytuły piw miesiąca. Złotą, Srebrną oraz Brązową Piwną Podróżą zostały uhonorowane najlepsze piwa, jakie wypiłem w kwietniu. Niekoniecznie piwa najnowsze i premierowe, ale też takie które w moje łapki wpadają nieco później. Spodobało mi się i kontynuuję tę zabawę wybierając najlepsze piwa maja.

Tym właśnie sloganem zaprasza w swe podwoje najnowszy multitap w Bielsku Białej. Nazywa się właśnie Środek, dając masę możliwości kreatywnym copywriterom, a ja odwiedziłem go w Dzień Matki, zabierając tam dwie mamy - w tym jedną moją. Bielscy piwosze już od dłuższego czasu cieszą się swoją świetną Piwnicą Zamkową i Browarem Miejskim, a od niedawna mają bliską mu Słodownię (sprzedają tam piwo właśnie z Browaru Miejskiego), Chmielowe Podcienia i Pigal Cafe. Poza tym mają kilka knajp z przyzwoitym piwem (to tu w lokalu na rynku, którego nazwy nie pomnę, rozkochałem się lata temu w irlandzkim Murphy'sie). Czy kolejny pub z piwem kraftowym będzie miał rację bytu? To się okaże za czas jakiś. Ja zapraszam na wizytę w Środku, opowiem dlaczego warto się tam wybrać na piwo.

Wydawało mi się, że już sporo czasu minęło, od kiedy piłem dwa piwa, o których chcę dziś napisać. Wydawało mi się, że dużo wody w Olzie upłynęło, od kiedy osobiście poznałem piwowarów browaru. Fabrica RARA, która przebiła się do szerokiej świadomości piwoszy macerując piwo z herbatami, nie warzy jeszcze nawet rok! Choć piw nie było zbyt wiele i choć każdego było tyle, że nawet dla wszystkich piwoszy w województwie by nie wystarczyło, to kiedy myślę o piwach z dodatkiem herbaty, to w głowie pojawia się przede wszystkim RARA. 

Dziś zapraszam na kolejne dwa piwa, które miałem niekłamaną przyjemność wypić. Są to Haiku (stylem bazowym jest witbier) oraz Burned Forrest (stylem bazowym jest stout owsiany). Powiecie, że to nic ciekawego? Błąd. A dalej w tekście dowiecie się czemu.

Fabrica Rara, browar kontraktowy z Cieszyna, którego piwowarami są Michał Kochaniewicz i Paweł Fiedor, od początku swojego istnienia celuje w klienta, który nie boi się ani eksperymentów, ani chodzenia do sklepu z taborecikiem i głęboką kieszenią. Oba atrybuty pozwalają takiemu jegomościowi na swobodne sięganie po piwa stojące na górnej półce. 

Fabrica Rara to piwna inicjatywa z Cieszyna, pod którą podpisują się (na butelkach nawet dosłownie) dwaj piwowarzy domowi - Michał Kochaniewicz i Paweł Fiedor. To właśnie im przeszkodziłem w pracy wpraszając się w sobotnie przedpołudnie na zwiedzanie browaru, w którym działają oraz na rozmowę.