Witaj Wielopaku, dawno cię nie było na blogu. Tak jak się spodziewałem, nagromadzenie tematycznych wpisów sprawiło, że nie miałem ochoty zabierać się za pisanie ciebie - wrażeń ze spożycia kilku przypadkowych piw z różnych browarów. Niemniej jednak przychodzi taki moment, że mam trochę mniej czasu, a przygotowanie ciebie pochłania go mniej. Spokojnie, będę do ciebie jeszcze wracał, ale z pewnością zdążysz za mną zatęsknić. 

Dziś w Wielopaku nr 37 jest różnorodnie i ciekawie. Wreszcie piłem Dybuka z Browaru Golem, wypiłem Rauchbier z Kuźni Piwowarów Browaru Jan Olbracht, 16° Rye Smoked IPA z ReCraftu, dwie nowości od Deer Bear oraz ostatniego Piotrka z bagien także od Olbrachta. Jeśli chodzi o te piwa, to najbardziej zaskoczony byłem ja sam.

Zwykle jest tak, że im więcej jest do zrobienia, tym Tomasz bardziej się spina, lepiej wszystko organizuje i jest w stanie dużo zrobić. Czerwiec, mimo że część obowiązków ulegnie redukcji, zapowiada się hardcore'owo, szczególnie że przed wylotem na wakacje (25.06.) muszę jeszcze masę rzeczy ogarnąć. Szczególnie to zaplanować te wakacje - na jakie góry w Anglii wejść i jakie browary odwiedzić. Tymczasem do opisania jest dużo i wciąż przybywa, ale nie zasypuję gruszek w popiele. Dziś ostatni wpis w tym miesiącu, dwudziesty szósty Wielopak. Co przyniesie?

Zestaw zapowiadał się bardzo ciekawie. Mamy tu drugiego polskiego Farmhouse'a - tym razem z wyraźnie zwyżkującej Pinty, Smashing Stones - kolejne piwo z BGM 4.0 przygotowane na tę okazję przez Piwotekę, kolejny odcinek dukielskiego komiksu - Szalonego Alchemika, Czerwonego Karła czyli red IPA z Fabryki Piwa, mocarną ANTYlopę, która przybiegła z Antybrowaru oraz Lemon Tree z Deer Bear. Jakichś większych obaw nie miałem, ale nie wszystkie piwa mnie ucieszyły.

Dwudziesty trzeci Wielopak to zestawienie piw dobranych przypadkowo, co zaowocowało pojawieniem się trzech bardzo dobrych piw oraz trzech, do których bym nie wrócił. Głównie nie dlatego, że były jakieś bardzo złe, ale zwyczajnie szkoda czasu na wracanie do czegoś co mnie zawiodło. Opisuję w kolejności picia, co w sumie rzadko mi się zdarza. Mamy więc rzemieślniczy Antybrowar, rzemieślniczego Glogera, który w ten sposób debiutuje na blogu (choć zdjęcia już gdzieś się u mnie pojawiły), kontraktową Fabrykę Piwa, rzemieślniczy browar Słodowy Dwór (pisałem o nim więcej przy okazji Bieszczadów rok temu), kontraktowego Birbanta oraz takowy Deer Bear.

Wbrew rozstrzałowi ocen jest bardzo ciekawie, bo trzy piwa to absolutna czołówka piw w swoim stylu. Pierwsza trójca... ekhem trójka.

Po raz pierwszy zdarza mi się tworzyć wielopak w oparciu piwa wypite w ciągu jednego wieczoru. Na piątkowe spotkanie z Gosią i Kasią przygotowałem kilka ciekawych piw. Można je wszystkie wrzucić do jednego worka - to piwa lekkie. W ramach powrotów na półkach pojawiły się dwa piwa Pinty, których jeszcze nie piłem. A to nie kręciły mnie specjalnie, a to style mało interesujące. Właściwie do sięgnięcia po nie zachęcił mnie Kuba z blogu thebeervault.blogspot.com. Do wybrania kolejnego piwa Tattooed Beer nikt mnie nie musiał zachęcać, cycki na etykiecie robią to wystarczająco dobrze. Inne Beczki to browar, który do tej pory zupełnie nic (poza bardzo smacznym Sleeping Car Porter, który Dawid zabrał kiedyś w góry, zresztą czeskie) ciekawego nie wypuścił, ale na pewno wyróżnia się pięknymi etykietami. Pierwsze piwo browaru Dear Bear było smaczne, więc drugiego nie mogłem olać. Jednakowoż pierwszą rzeczą, jaką zabrałem z półki w jaworznickim Alko Shopie, było piwo Browaru Lotnego Trzech Kumpli (dla mnie debiut roku i jedno z trzech najlepszych piw 2015 - oczywiście PanIPAni). 

Zapraszam do zapoznania się z moimi wrażeniami z przeglądu sklepowych półek. Ciekaw jestem bardzo, jakie były Wasze. Przyjąłem taktykę klasyczną - od najsłabszych do najmocniejszych.