"Kiedy piwo szumi w głowie,

a cały świat nabiera treści,

wtedy chętniej słucha człowiek

morskich opowieści"

Do napisania tego tekstu zainspirowały mnie fantastyczne - dosłownie i w przenośni - etykiety piw Browaru Probus z Oławy. Musicie tu wiedzieć, że od dziecka jestem fanem literatury science-fiction rozumianej dość szeroko. Kiedy kupowałem piwo w browarze, a potem jeszcze otrzymałem przesyłkę z kolejnymi, byłem w szoku, jak pięknie zaprojektowane są etykiety. Świetna kreska, koncepcja, kolory, fonty. Przede wszystkim jednak zauroczyły mnie tzw. "morskie opowieści". W tym przypadku nutka fantastyki naukowej. "Morskimi opowieściami" są w środowisku beer geeków nazywane historyjki umieszczane na kontretykietach. Czasem traktują o piwie, czasem są historią stylu, odnoszą się do jakiegoś miejsca lub wydarzenia. Sporadycznie są zwyczajnie głupie, najczęściej dość neutralne, ale rzadko są osobną wartością. Te z Browaru Probus są przednie, ale nie są jedynym przypadkiem w naszym krafcie, gdzie browar wznosi się na wyżyny copywritingu. Dziś o najciekawszych "morskich opowieściach" w polskim piwowarstwie rzemieślniczym.

Miałem rozpocząć ten tekst od napisania, że gdyby nie ten browar, to w życiu nie pojechałbym do Oławy. Jednak skłamałbym wtedy, bo byłem wcześniej w Oławie. Zawodowo. Odstawiałem wychowanka do zlokalizowanej w samiutkim centrum miasta placówki opiekuńczo-wychowawczej. Przypomniało mi się to, gdy wjeżdżałem do Oławy po raz drugi. Pamiętam, że placówka zrobiła na mnie bardzo dobre wrażenie - znajduje się w odnowionej kamienicy, tuż obok urzędu miasta i kościoła. Okazało się, że nie tylko wizualnie robi wrażenie, bo chłopak wyszedł na prostą. Więc... pPewnie nie pojechałbym po raz drugi do Oławy, gdyby nie Browar Probus. Serdecznie zapraszał do niego piwowar i ex-bloger piwny Jacek Przywara. Ostatecznie terminy naszych wakacji pokryły się i gdy my kończyliśmy nasz Tour de Silesia, on bawił się gdzieś w Europie. Browar jednak stał.

Pierwszy raz byłem w Gorcach w 2008 roku. Zauroczyły mnie te góry swoim spokojem i widokami. Biegnąc z Rabki przez Luboń, Maciejową, Stare Wierchy na Turbacz doceniłem też ideę samotnego chodzenia po górach - mogłem sobie sapać ile i kiedy chciałem. Wracałem potem jeszcze na Turbacz czy Stare Wierchy (klik!), a tym razem postanowiłem spędzić noc na Maciejowej - z dwiema kobietami. Ale także z dwiema buteleczkami piwa z Browaru Probus, które przywiozłem sobie z Wrocławskiego Festiwalu Dobrego Piwa.