W sobotę 14 stycznia 2016 odbyła się w Białej Małpie premiera piwa Wormhole. Tunel czasoprzestrzenny przestał być koncepcją teoretyczną za sprawą współpracy Browaru Olimp i Browaru Szpunt. To nie tylko most między oba browarami, ale też swoisty pomost pomiędzy odmiennymi pomysłami na imperialne IPA. Poza możliwością spotkania przedstawicieli browarów, była to także okazja do zapoznania się z ich portfolio. Pojawiło się wiele bardzo interesujących piw. Dla mnie była to także możliwość powrotu do Białej Małpy po długiej przerwie. Zapraszam do relacji.

Nie mam na pisanie bloga tyle czasu, ile bym chciał. Powtarzam to jak mantrę, ale to prędko się nie zmieni i troszkę mi z tym źle. Dziś kolejny wielopak, następny już od dawna gotowy, a piw ostatnio tyle, że uzbierało by się jeszcze na pięć wielopaków. Może zacząć pisać tylko o tych dobrych piwach? Wyróżniających się? Może jeszcze zaskakująco słabych? A może... A może przestać marudzić i brać się za pisanie?

Dziś jest i ciekawie i zaskakująco. Browar Hajer dał nam białe IPA, Perun kolejne Dziedzictwo, Maryensztadt mlecznego stouta, Brokreacja american IPA, które co prawda już piłem, ale chciałem wrócić, Olimp dał "kwaśne" pale ale, a Faktoria podwójne czarne IPA.

Dwudziesty wielopak pokazuje, że z naszym kraftem nie jest wcale tak źle, jak chcieliby to widzieć niektórzy. Przypadkowo zestawione piwa prezentują całkiem wysoki poziom. Wychodzi na to, że idąc do sklepu można spokojnie, bez spinki, wybrać kilka piw, które nie wywołają grymasów na twarzy i nie spowodują refluksu, choć i takie się zdarzają. To nie jest tak, że pomijam te słabsze w swoich wpisach. Motywacja do pisania o nich jest wprawdzie niższa, bo wolę pokazywać pewne pozytywne trendy, ale i takie wkrótce pojawią się na blogu.

Dziś zapraszam ajpę, ejpę, dipę, dwie pipy i milk stouta. Będą więc Olimp, Dukla z Babą Jagą, Pracownia Piwa, Browar Kaszubski (debiut na blogu!) oraz dwurotnie Solipiwko. Zaskoczeń jest kilka.

Zapraszam na kolejną - osiemnastą już - paczkę polskich piw. Oprócz absolutnej nowości, znajdzie się tu nowość mniej absolutna, jeden powrót oraz trzy piwa, które od jakiegoś czasu kondycjonują się w czeluściach dysku twardego, ale jeszcze nie miały swoich drugich warek (nota bene nie wiadomo czy kiedykolwiek będą mieć - i nie piję wcale do ich jakości, tylko do podążania przez browary ścieżką premierowego rozwolnienia, powodującego wysyp nowości miast pracowania nad recepturami).

Możliwość sięgnięcia do szafy i wyciągnięcia archiwalnych kwitów sprawiła, że zdecydowałem się na zestaw złożony z samych IPA. Różnych, ale zawsze opartych na chmielach nowofalowych. Dziś także same browary kontraktowe. No to jedziemy - Arycbrowar i American IPA. Browar Hajer i Fiber, Browar Olimp i Panakeja, Baba Jaga i Luna oraz dwie Radugi - Kings of the Sun i Holy Mountain. Gorzko, gorzko!

Wielopak porządkami na karcie pamięci wymuszony, chęcią posegregowania zdjęć, zamieszanie wprowadzający do z góry ustalonej kolejności. Jednak potrzebny, bowiem pokazujący kilka zjawisk. Są zjawiska pozytywne i są też negatywne. Tylko dwa piwa, które chętnie bym powtórzył. Dwa ostatnie wypite we wspaniałych, wakacyjnych okolicznościach przyrody. Niepowtarzalnych. Jednak nawet one nie uratowały tych piw.

Tradycyjny sześciopak (w sumie mógłby być i dwunasto-, po co się rozdrabniać) weekendowy to efekt konsumpcji wielu różnych piw, które trudno zebrać w inną sensowną całość. Tym razem jest wielołikendowy, bowiem niektóre z piw od dłuższego czasu czekają na opisanie. Chciałbym się skupić na opisywaniu wrażeń z różnych wyjazdów, ale nie mogę także zaniedbywać z piw pitych na (tzw.) co dzień. Tym razem są regionalne Browar Bojanowo i Browar Kormoran, restauracyjny Browar Stu Mostów, kontraktowcy Olimp (z Wąsosza) i Solipiwko oraz Wrężel (oba z Zarzecza).

Trzy po trzy to nie będzie nowy cykl, chyba że życie zadecyduje inaczej. Trzy po trzy to rozwinięcie wielopaka po- i przedweekendowego spowodowane dużą ilością piw do opisania na raz. Już pisałem, że robienie wpisu o jednym piwie mogło być si trzy lata temu, ale dziś wieje nudą i sandałem z masłem. Przez dziewięć dni, co dzień musiałby pojawiać się jeden wpis - oczywiście są takie blogi, ale nie chcę iść w tę stronę. Zdecydowanie bardziej cieszy mnie pisanie o miejscach, wyprawach i knajpach. Z drugiej strony nie mogę sprawiać wrażenia, że omijają mnie te wszystkie świeże i czerstwe nowości. Tak więc dziś piw dziewięć.

Po trzech przeglądach łikendowych, w których zbiorczo pisałem o sześciu piwach, nastąpił moment, gdy tych nowości nazbierało się tyle, że nie ma co mnożyć ilości postów ponad miarę. Jeden wpis, w którym policzę się z różnymi piwami - a to najnowszymi, a to już nieco leciwymi, jest najlepszym rozwiązaniem w sytuacji, gdy trzeba się zabierać za podsumowywanie pobytu w Pradze, nie mówiąc już o zwieńczeniu epopei belgijskiej. 

Dziś więc browary Perun, Kraftwerk, Pracownia Piwa, Genius Loci, Trzech Kumpli, Brodacz, Spirifer i Olimp. Aż trzy browary debiutują na blogu. Całkiem niezły przegląd, prawda? Przy czterech piwach jestem na tak, a przy czterech na nie. Trzy z nich nie powinny nigdy powstać. Przy jednym w dodatku jestem zażenowany całkowicie.

Albo sam gromowładny Marcin Ostajewski, niczym nawiedzający zapomniane rubieże Tracji Zeus, z wizytą w jedynym (niestety wciąż jeszcze) katowickim wielokranie. W sobotę odbywała się prapremiera, czy też beta testy dwóch nowych piw Olimpu. Jednym z nich jest Zefir, a drugim Satyr, będący owocem kooperacji z poznańskim SzałemPiw. Postanowiłem wykorzystać tę okazję i pogadać z twarzą Olimpu i głównym technologiem w Wąsoszu. 

Czasami bywa tak, że w pewnym okresie czasu wypijam kilka (-naście) piw, z których w żaden sensowny sposób nie można zrobić wpisu o wspólnym motywie przewodnim. Albo każde z innego browaru, albo w zupełnie innym stylu i zestawianie ich byłoby próbą pisania wspólnego artykułu o sakralnej architekturze baroku w Świętej Lipce oraz utylitarnej śląskiego brutalizmu. Próby byłyby porównywalne do starań poprawy jakości polskiej kolei i spełzły na niczym jak detektywistyczna kariera Macierewicza. Pomysł wielopaka weekendowego jest stary niczym serwis joemonster, gdzie od lat w tej formie pojawiają się najlepsze dowcipy tygodnia. Niegdyś czytywałem je, ale moje poczucie humoru wyewoluowało w stronę znacznie bardziej skrajną, znacznie poza polityczną poprawność większości serwisów parających się rozrywką. Niemniej jednak pomysł sam w sobie jest dobry, stosowany przez innych, dobrych blogerów piwnych, a z kogo czerpać jeśli nie z lepszych od siebie. Pierwszy wielopak (po)weekendowy to sześć piw, ale tylko pięć browarów - jeden z różnym skutkiem załapał się z dwoma piwami. Poza tym jest jeden browar regionalny, jeden z absolutnym debiutem, jeden doświadczony ale z debiutanckim stylem i jeszcze jeden kontraktowiec jeszcze nie całkiem okrzepły na piwnej scenie. No to zaczynamy!

Tomasz Weekendowy czyli zmęczenie z piwem

Browar Olimp kontraktujący warzenie w nakielskim Krajanie, po średnio przyjętych Prometeuszu i Afrodycie, w moim odczuciu praktycznie nieobecnym Hermesie i ciut cieplej powitanej Herze, sięga po greckiego boga, strażnika świata umarłych – Hadesa i styl piwa, który zawsze wywołuje gorące emocje – russian imperial stout. Hades to surowy i sprawiedliwy bóg, którego zadaniem było prowadzenie umarłych. Był bratem Zeusa, ale – w przeciwieństwie do Posejdona – nigdy nie miał wątów do niego, że ten otrzymał we władanie niebo.

Czy Hades z polskiego Olimpu okaże się równie litościwy i łagodny? Mam nadzieję, że nie...

Piątkowy wieczór po męczącym tygodniu to idealny czas na wypicie dwóch delikatnych piw. Nie musiałem się długo zastanawiać na co mam ochotę, gdyż w lodówce pustki, a dwa dni temu zagościły w niej dwa - wyszarpane z lodówki na Mariackiej, po epickiej walce porównywalnej z pojedynkiem Gandalfa z Sarumanem - milk stouty. Za kilka dni minie rok, od kiedy opisywałem pierwszy (i do tej pory właściwie jedyny) sweet stout (bo tak są one również określane) na blogu. Był to sweet cow i tu kryje się link do niego.

nie mam koncepcji na zdjęcie główne, więc wrzucam intrygujące foto (nie moje /niestety/, nie wiem czyje)

Zakupiłem sobie więc Herę z Browaru Olimp oraz Milk Stout z Browaru Reden. W dalszej części tekstu nieco o stylu milk stout oraz wrażenie z degustacji obu mlecznych stoutów.