Dziś bomba. Browar, o istnieniu którego wie bardzo niewielu. Otóż od około dwóch lat nie ma podstaw do tego, by nazywać Ursę Maior jedynym browarem w Bieszczadach, już całkowicie abstrahując od polemiki, czy Uherce Mineralne leżą jeszcze w Bieszczadach. Wtedy to w Mucznem powstał malutki browarek restauracyjny. Dziś zabieram Was właśnie do niego. Na samiuteńki kraniec Polski. Z uwagi na swoją lokalizację, jest to najbardziej na południe położony browar w naszym kraju. Siedlisko Carpathia i Browarnia Muczne.

Grudniowa wizyta w kinie dość niespodziewanie zakończyła się otrzymaniem niezwykłego prezentu. Oto obdarowani zostaliśmy sześciopakiem piw z Ursy Maior. Bieszczadzki browar rozpoczął swoją działalność w 2013 roku zaskakując bardzo smacznymi piwami, świetnymi etykietami i mocnym wpisywaniem się w swoje naturalne i społeczne otoczenie. Nic dziwnego, że szybko zdobył uznanie wśród piwoszy (klik!). Dwa piwa do dziś kojarzyły mi się jako rewelacyjni przedstawiciele swoich stylów  - oczywiście chodzi o wędzony Deszcz w Cisnej i Megalomana.

Czas spędzany w pociągu lub w oczekiwaniu na spóźnioną jedynie 40 minut* chlubę polskiego kolejnictwa zwaną Intercity, to przestrzeń na zanurzenie się w pełzającej mgle wspomnień. Pijąc pyszną małą czarną w kawiarni, która nijak nie pasuje do sosnowieckiego dworca, słuchając jazzowych evergreenów w wykonaniu Michaela Buble, skłaniam się ku otulonym bielą i zmrożonym Bieszczadom, a szczególnie ciepło myślę o Schronisku pod Małą Rawką. Kończąca się zima, nijak mająca się do pory roku, którą pamiętam z idealizowanego dzieciństwa, tym bardziej sprawia, że wspomnienia są nachalne. Chciałbym znów wbić buty w puszysty śnieg, poślizgnąć się na wychodzonej ścieżce, ścisnąć dupolot udami, chłonąć panoramę uśpionych połonin. Szczególnie chciałbym jednak znów posiedzieć w cieple najlepszego miejsca noclegowego w Bieszczadach.

Są miejsca w Polsce gdzie słowo zima nie straciło swego pierwotnego znaczenia i wciąż wskazuje na porę roku, w której jest zimno, sypie puszek, pada śnieg, w twarz przypieprza mroźna zawierucha, a nogi do połowy grzęzną w zaspach. To Bieszczady. Tam następuje szok monochromatyczny i oczy wręcz bolą od wszechobecnej bieli. W czasach gdy w większości kraju śniegu jest tyle, że nawet najsmutniejszy kot świata wstydziłby się tak niewiele napłakać, droga prowadząca z Wetliny do Ustrzyk nawet nie jest biała, ona jest totalnie zasypana grubą warstwą śniegu. Przekraczanie 30 km/h powoduje strach w oczach wszystkich pasażerów, a szczególnie kierowcy. Kto był na serpentynach wielkiej pętli bieszczadzkiej, ten wie, o czym mówię.

W wybitnie zimowych styczniowych warunkach postanowiliśmy zdobyć Tarnicę, najwyższy szczyt polskich Bieszczadów, który nazwę swoją wziął - z uwagi na specyficzny wygląd - od rumuńskiego słowa oznaczającego siodło. Zabrałem tam ze sobą dwa piwa z Browaru Kingpin - jedno to dobrze znany i bardzo dobry Geezer, a drugie to jego turbo-wersja leżakowana w beczce po burbonie.

U wrót Bieszczadów, w miejscu gdzie graniczą one z Pogórzem Przemyskim, znajduje się przepięknie zlokalizowany Browar Ursa Maior. Uherce Mineralne to wieś położona na Wielkiej Pętli Bieszczadzkiej, całkiem niedaleko Jeziora Solińskiego. Dla mnie centralnym punktem miejscowości jest Browar Ursa Maior, który jest częścią Centrum Wielkiej Niedźwiedzicy - centrum sztuki, kreatywności i designu. Znajdują się tam sala koncertowa, sklep z rękodzielniczymi pamiątkami z Bieszczadów (Esencja Karpat), galeria i oczywiście browar z wyszynkiem. Miejsce mnie bardzo zaskoczyło i zachwyciło.