Ostatnim punktem w przeglądzie amsterdamskich browarów jest Butcher's Tears. Łzy Rzeźnika zaznaczyłem sobie na swojej mapce "must see" tylko jako opcję, ale okazało się, że po odpoczynku w Volndelpark to już tylko rzut beretem. Park z jednej strony zaczyna się koło Rijksmuseum, a z drugiej znacznie mniej przypomina Amsterdam znany z pocztówek. Mijamy kilka przecznic i skręcamy w niezbyt zachęcającą uliczkę, na której końcu przyczaił się browar. Choć to nieco odpychająca okolica przemysłowa, to wczesnym popołudniem zajmujemy ostatni wolny stolik na prowizorycznym ogródku.

Na miano najbardziej hipsterskiego browaru w Amsterdamie bez wątpienia zasługuje Oedipus. Nie rozpala on wyobraźni Polaków tak jak Jopen, De Molen czy Uiltje, ale warto mu się przyjrzeć. Aby do niego dotrzeć należy wsiąść na darmowy prom, który przecina Zatokę IJ dzielącą Amsterdam na część południową i północną. Podróż nie trwa więcej niż dziesięć minut, ale spragnionych czeka jeszcze kilkuminutowy spacer. Po lewej stronie zostawiamy osiedle mieszkalne i docieramy do klasycznego areału przemysłowego, którego najjaśniejszym punktem jest browar Oedipus.

Pierwszym odwiedzonym amsterdamskim browarem był Brouwerij de Prael. Zdecydowały względy odległościowe - był najbliżej hostelu. Zlokalizowany jest bardzo blisko głównego dworca kolejowego, w pobliżu Starego Kościoła i nieopodal dzielnicy Czerwonych Latarni. W XIV wieku było tu piwne nabrzeże, dokąd przypływały importowane z Niemiec piwa, a później powstały pierwsze browary. To najbardziej zatłoczona część stolicy Holandii, trzeba przepychać się między turystami, uskakiwać spod pędzących rowerów i długo czaić się na wolne od gawiedzi kadry. De Prael wciśnięty jest w bardzo wąską uliczkę - z perspektywy kanału widać tylko szyld. Szczęśliwie wieczorem świeci on niczym latarnia morska zapraszając strudzonych rejsem marynarzy. Do browaru można też wleźć przez firmowy sklep, który niestety był już nieczynny.